Ειδική Αγωγή Αρχεία - Λόγος & Επικοινωνία

Συμβουλές για μια καλή επικοινωνία με άτομα στο φάσμα του αυτισμού

gyuser — Mon, 21 Jun 2021 10:54:07 +0000

Το άρθρο Συμβουλές για μια καλή επικοινωνία με άτομα στο φάσμα του αυτισμού εμφανίστηκε πρώτα στο Λόγος & Επικοινωνία.

Κι εγώ, πώς θα γράψω έκθεση;

gyuser — Mon, 21 Jun 2021 10:49:34 +0000

Συμβουλές για τα παιδιά με Μαθησιακές Δυσκολίες στο μάθημα της Έκθεσης.

Μαθησιακές Δυσκολίες:

ετερογενής ομάδα διαταραχών που αναφέρονται στην εκμάθηση και χρήση των λειτουργιών

του λόγου,
της ανάγνωσης,
της γραφής,
της λογικής σκέψης και
των ικανοτήτων στα μαθηματικά
επιπρόσθετες δυσκολίες αυτορρύθμισης
δυσκολίες κοινωνικής αντίληψης και αλληλεπίδρασης

Ας δούμε, λοιπόν, μερικές χρήσιμες συμβουλές για το μάθημα της Έκθεσης:

Ξεκινάμε:

Γράφοντας, λοιπόν, μία έκθεση είτε στο σχολείο είτε στο σπίτι θα πρέπει ο χώρος γύρω μας να είναι σωστά οργανωμένος και να μην υπάρχουν περιττά αντικείμενα που αποσπούν την προσοχή μας.

Ο χρόνος μας πρέπει να κατανεμηθεί σωστά μεταξύ της προετοιμασίας του θέματος και της ανάπτυξής του.
Διαβάζουμε πολύ καλά το θέμα-όσες φορές χρειαστεί- και υπογραμμίζουμε λέξεις-κλειδιά. Στη συνέχεια χωρίζουμε τα δεδομένα από τα ζητούμενα και τα καταγράφουμε ξεχωριστά σε δύο στήλες.
Απαραίτητη, είναι η δημιουργία ενός σχεδιαγράμματος για το θέμα μας προκειμένου να μην παραλείψουμε ιδέες που θα θέλαμε να αναφέρουμε αλλά και για να υπάρχει συνοχή νοήματος: π.χ. “Ως μέλος του δεκαπενταμελούς συμβουλίου του σχολείου σου, εκπροσωπείς τους συμμαθητές σου σε μια εκδήλωση της περιοχής σου που έχει ως θέμα το φυσικό περιβάλλον και την ποιότητα ζωής. Να παρουσιάσεις τις επιπτώσεις της κακής χρήσης του περιβάλλοντος στον άνθρωπο και το φυσικό περιβάλλον προτείνοντας και τρόπους αντιμετώπισής τους.”

Δεδομένα	Ζητούμενα

1. φυσικό περιβάλλον	1. επιπτώσεις: α. άνθρωπος β. περιβάλλον
2. κακή χρήση	2. τρόποι αντιμετώπισης

Πρότυπο σχεδιαγράμματος

Αφού ολοκληρώσουμε το σχεδιάγραμμα, ξεκινάμε να διαμορφώνουμε το κείμενό μας το οποίο θα χωρίζεται σε Πρόλογο – Κύριο Μέρος – Επίλογο. Είναι αρκετά βοηθητικό να οριοθετούμε τα μέρη αυτά κλείνοντας τα μέσα σε κουτιά. Έτσι, έχουμε συγκεκριμένο χώρο για το καθένα και εστιάζεται η σκέψη μας.
Δεν είναι λίγες οι φορές που είναι δύσκολο για τα παιδιά να ξεκινήσουν από τον πρόλογο. Έτσι, το κουτί του προλόγου μένει κενό και προχωράμε παρακάτω. ΠΡΟΣΟΧΗ! στο τέλος πρέπει να θυμηθούμε να συμπληρώσουμε όλα τα κουτιά μας.
Στη συνέχεια, παίρνουμε από το σχεδιάγραμμα κάθε έννοια ξεχωριστά και την αναπτύσσουμε ανά παράγραφο. Μόλις ολοκληρώνουμε μία έννοια τη διαγράφουμε από το σχεδιάγραμμα για να μην μπερδευόμαστε. Τέλος, γράφουμε τον Επίλογο ως συμπέρασμα σε όσα έχουμε αναπτύξει. Διαβάζουμε από την αρχή και πολύ προσεκτικά το κείμενό μας ελέγχοντας πιθανές παραλείψεις.

Καλή Τύχη!

Το άρθρο Κι εγώ, πώς θα γράψω έκθεση; εμφανίστηκε πρώτα στο Λόγος & Επικοινωνία.

Σύντομες συμβουλές για τα Φιλολογικά Μαθήματα… για μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες και όχι μόνο

gyuser — Mon, 21 Jun 2021 10:46:47 +0000

Στο γυμνάσιο/ λύκειο οι μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες έχουν μεγάλη δυσκολία με τα φιλολογικά μαθήματα. Σας προτείνουμε απλές τεχνικές που μπορούν να τους βοηθήσουν…

Είναι γεγονός ότι η δυσλεξία, και οι Μαθησιακές Δυσκολίες γενικότερα, διατρέχουν όλη τη σχολική και ακαδημαϊκή ζωή του ατόμου. Τα Φιλολογικά μαθήματα- Ιστορία, Αρχαία & Νέα Ελληνικά, Λογοτεχνία- αποτελούν ιδιαίτερα αγχωτικούς παράγοντες στη δύσκολη αυτή διαδρομή αφού ο μεγάλος όγκος ύλης δεν μπορεί να αφομοιωθεί, ούτε καν να οργανωθεί από τα παιδιά. Οι μαθητές με Μαθησιακές δυσκολίες για να μη φαίνονται «διαφορετικοί» από το σύνολο αγωνίζονται σκληρά, αγχώνονται, συχνά το αποτέλεσμα δεν ανταποκρίνεται στην προσπάθειά τους με συνέπεια την αρνητική εικόνα για τον εαυτό τους.

Στη συνέχεια, παρατίθενται κάποιες συμβουλές οργάνωσης της ύλης των μαθημάτων αυτών για να γίνει -όσο το δυνατόν- η ζωή όλων μας πιο εύκολη!

Ιστορία

Είναι χρήσιμο σε μαθήματα όπως η Ιστορία, τα οποία απαιτούν πλήρη κατανόηση αλλά και αποστήθιση μεγάλου όγκου πληροφοριών να ξεκινάμε:

με εις βάθος ανάγνωση του κειμένου- όσες φορές κι αν χρειαστεί.
στη συνέχεια, υπογραμμίζουμε με έντονα και διαφορετικά χρώματα λέξεις-κλειδιά (χρονολογίες, ονόματα, όρους, συμφωνίες κλπ).
φτιάχνουμε σχεδιάγραμμα με κεντρικές ιδέες & έννοιες κλειδιά.
δεν ξεχνάμε να απαντάμε στις ερωτήσεις: ποιος; πού; πότε; πώς; γιατί;

Λογοτεχνία

Η Λογοτεχνία είναι, επίσης, από εκείνα τα μαθήματα τα οποία οι μαθητές δεν ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν! Έτσι, πρέπει πάντα να προσέχουμε:

αφού ολοκληρώσουμε την προσεκτική ανάγνωση του κειμένου, σημειώνουμε την κεντρική ιδέα.
για κάθε παράγραφο, γράφουμε έναν πλαγιότιτλο με τα βασικά της σημεία.
φτιάχνουμε λίστες με χαρακτηριστικά επίθετα για τον κάθε ήρωα (π.χ. εγωιστής, επιπόλαιος, παρορμητικός κλπ).
προσέχουμε πάντα να σημειώνουμε σχήματα λόγου & αφηγηματικές τεχνικές από την παράδοση του μαθήματος.

Αρχαία Ελληνική Γλώσσα

Τα Αρχαία Ελληνικά είναι ακόμα ένα μάθημα που δυσκολεύει ανεξαιρέτως όλους τους μαθητές με την εισαγωγή τους στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και ιδίως τους μαθητές με Μαθησιακές Δυσκολίες. Έτσι, χρήσιμο θα ήταν οι μαθητές:

να κρατούν καρτέλες ή ευρετήριο με τις καινούργιες λέξεις που μαθαίνουν.
να ανακαλούν πάντα την προηγούμενη γνώση καθώς τα Αρχαία είναι το μάθημα στο οποίο για να μάθεις τα επόμενα θα τα «χτίσεις» πάνω στα προηγούμενα.
να φτιάχνουν σε διαγράμματα τη θεωρία προκειμένου να αποτυπώνεται ευκολότερα στο νου.
αναγωγή στα Νέα Ελληνικά – τα αρχαία δεν είναι ξένη γλώσσα!

Το άρθρο Σύντομες συμβουλές για τα Φιλολογικά Μαθήματα… για μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες και όχι μόνο εμφανίστηκε πρώτα στο Λόγος & Επικοινωνία.

Δυσαριθμησία: σύντομος οδηγός για γονείς

gyuser — Mon, 21 Jun 2021 10:45:30 +0000

Τι είναι η δυσαριθμησία; Σας δίνουμε κάποιες πρώτες οδηγίες για να βοηθήσετε το παιδί σας. Πάντα βέβαια η καλύτερη παρέμβαση γίνεται σε συνεργασία με τους ειδικούς (π.χ. ειδικό παιδαγωγό, σχολικό ψυχολόγο).

Τι είναι η Δυσαριθμησία;

Η Δυσαριθμησία αναφέρεται σε ένα εύρος χρόνιων μαθησιακών δυσκολιών σχετικών με τα μαθηματικά.
Δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος τύπος μαθησιακών δυσκολιών στα μαθηματικά.
Η Δυσαριθμησία διαφέρει από άτομο σε άτομο.
Επηρεάζει τα άτομα με διαφορετικό τρόπο στα διάφορα στάδια της ζωής.

Με ποιες δυσκολίες σχετίζεται η Δυσαριθμησία;

Δύο βασικοί τομείς αδυναμίας συχνά συνδέονται με τη δυσαριθμησία:

Οπτικο-χωρικές δυσκολίες, που έχουν σαν αποτέλεσμα τη δυσκολία του ατόμου να επεξεργαστεί τα ερεθίσματα που βλέπει.
Δυσκολίες επεξεργασίας της γλώσσας, που έχουν σαν αποτέλεσμα τη δυσκολία του ατόμου να κατανοήσει τα ερεθίσματα που ακούει.

Ποια είναι τα προειδοποιητικά σημάδια της Δυσαριθμησίας;

Η δυσκολία ενός μαθητή στα μαθηματικά δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει μαθησιακές δυσκολίες:

Όλοι οι μαθητές μαθαίνουν με διαφορετικούς ρυθμούς.
Μπορεί να πάρει πολύ χρόνο και εξάσκηση σε νεαρά άτομα να αντιληφθούν τις επίσημες μαθηματικές διαδικασίες.

Πώς μπορεί λοιπόν κανείς να αποφανθεί εάν κάποιος έχει δυσαριθμησία;

Αν ένα άτομο συνεχίζει να έχει δυσκολίες στους παρακάτω τομείς, σκεφτείτε το ενδεχόμενο να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό.

Προσχολική ηλικία

Το παιδί δυσκολεύεται :

να μάθει να μετράει.
να αναγνωρίζει τους αριθμούς.
να συνδέσει την έννοια του αριθμού (π.χ. 4) με την σημασία του στον πραγματικό κόσμο (π.χ. 4 άλογα, 4 αυτοκίνητα, 4 παιδιά).
να θυμάται τους αριθμούς.
να οργανώνει πράγματα με λογικό τρόπο– τοποθετεί αντικείμενα σε σχήμα κύκλου στο ένα μέρος και σε σχήμα τετραγώνου στο άλλο μέρος.

Σχολική ηλικία

Ο μαθητής δυσκολεύεται:

να μάθει τις αριθμητικές πράξεις (πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμός, διαίρεση).
να αναπτύξει δεξιότητες επίλυσης αριθμητικών προβλημάτων.
να θυμηθεί μετά από καιρό τις αριθμητικές λειτουργίες.
να μετρήσει, να κάνει υπολογισμούς.
δεν είναι εξοικειωμένος με τη γλώσσα των μαθηματικών.
αποφεύγει παιχνίδια που απαιτούν στρατηγική.

Εφηβική ηλικία και ενήλικη ζωή

Ο έφηβος/ο ενήλικας δυσκολεύεται:

να υπολογίσει μεγάλα χρηματικά ποσά π.χ. τους λογαριασμούς από τις μηνιαίες αγορές.
να μάθει τις αριθμητικές έννοιες και να τις χρησιμοποιήσει στον πραγματικό κόσμο.
με την αντίληψη του χρόνου, όπως να τηρήσει ένα χρονοδιάγραμμα.
στην εκτέλεση νοερών αριθμητικών υπολογισμών (με το νου).
να βρει εναλλακτικούς τρόπους επίλυσης ενός προβλήματος.
στην οικονομική διαχείριση.

Στρατηγικές Αντιμετώπισης

Βοηθήστε το μαθητή να αναγνωρίσει τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του.
Συνεργαστείτε με τους δασκάλους του μαθητή προκειμένου να μάθει πιο αποτελεσματικά.
Ενισχύστε τις προσπάθειές του και κάνετε εξάσκηση των μαθηματικών εννοιών και στην καθημερινή του ζωή.
Χρησιμοποιήστε χαρτί μιλιμετρέ για τους μαθητές που έχουν δυσκολία οργάνωσης των ιδεών τους στο χαρτί.
Βρείτε διαφορετικούς τρόπους εκμάθησης των μαθηματικών. Για παράδειγμα, από την απλή αποστήθιση των πινάκων πολλαπλασιασμού, εξηγήστε ότι 8 x 2 = 16 έτσι εάν το 16 διπλασιαστεί, 8 x 4 θα μας δώσει 32.
Ενθαρρύνετε τη συνεχή εξάσκηση του μαθητή στους υπολογισμούς.
Ξεκινήστε με συγκεκριμένα πρακτικά παραδείγματα όταν διδάσκετε κάτι καινούριο και αργότερα εξηγήστε πιο αφηρημένες έννοιες.
Εξηγήστε τις ιδέες στα αριθμητικά προβλήματα ξεκάθαρα και ενθαρρύνετε το μαθητή να κάνει ερωτήσεις.
Παρέχετε στο μαθητή ένα ήσυχο χώρο μελέτης, μακριά από διασπαστικά ερεθίσματα. Έχετε μολύβια, γόμες και ό,τι άλλο χρειάζεται δίπλα του.
Καλλιεργείστε τη θετική στάση του μαθητή προς τα μαθηματικά.

Είναι σημαντικό να κατανοήσει το ίδιο το άτομο τον τρόπο που μαθαίνει έτσι ώστε να ενισχυθεί η μαθησιακή του επίδοση και παράλληλα η αυτοπεποίθησή του.

Το άρθρο Δυσαριθμησία: σύντομος οδηγός για γονείς εμφανίστηκε πρώτα στο Λόγος & Επικοινωνία.

Απλές τεχνικές βοήθειας στη μελέτη μαθητών με αδύναμη μνήμη

gyuser — Mon, 21 Jun 2021 10:40:19 +0000

Μήπως το παιδί σας δυσκολεύεται να αφομοιώσει την ύλη των μαθημάτων του; Πως εσείς μπορείτε να το βοηθήσετε στη μελέτη του και να τονίσετε την αυτοεκτίμησή του;

Σύντομη παράθεση απλών τεχνικών βοήθειας

Ένα παιδί μπορεί να εμφανίσει δυσκολίες με τη βραχυπρόθεσμη ή τη μακροπρόθεσμη μνήμη του. Αυτές οι δυσκολίες, πιθανώς, να παρουσιάζονται με μεγαλύτερη ένταση στην περίπτωση επεξεργασίας πληροφοριών που έχουν δοθεί με προφορικό λόγο παρά με οπτικά ερεθίσματα.

Υπάρχουν ποικίλα παιχνίδια και δραστηριότητες που απευθύνονται στην ενίσχυση των μνημονικών δεξιοτήτων (ακουστικές και οπτικές) και που δύνανται να πραγματωθούν μέσα στα πλαίσια του οικογενειακού περιβάλλοντος αλλά και της τάξης.

Για παράδειγμα: το παιδί έχει μπροστά του έναν αριθμό αντικειμένων, αφαιρείται ένα ή περισσότερα από τον σωρό και το παιδί να καλείται να θυμηθεί ποιο αντικείμενο αφαιρέθηκε.

Βραχυπρόθεσμη μνήμη

1. Οι προφορικές οδηγίες πρέπει να παραμένουν σύντομες. Επίσης, πρέπει να διεξάγετε ελέγχους για να βλέπετε αν το παιδί έχει καταλάβει. Μαζί με τις προφορικές οδηγίες μπορείτε να παρέχετε και οπτικές προτροπές. Τα παιδιά που ξεχνούν μια συγκεκριμένη πληροφορία επωφελούνται με την προσθήκη μιας οπτικής νύξης – συμβόλου που σταδιακά θα αποσύρετε – «σβήσετε».. Για τα παιδιά που δύσκολα θυμούνται ορθογραφία ή ονόματα γραμμάτων και ήχων, είναι χρήσιμη μια προσέγγιση που ενεργοποιεί πολλαπλές αισθήσεις. Για παράδειγμα, μπορεί να γίνεται η παρουσίαση πληροφοριών μέσω οπτικού, προφορικού και απτού τρόπου.

2. Το παιδί θα βρει τη σειρά του μέσα στη δραστηριότητα αν του παρέχετε μια υπενθύμιση στην έναρξη κάθε μαθήματος όσον αφορά το υλικό που θα καλύψετε (οι οδηγίες μπορούν να είναι γραπτές). Βεβαιωθείτε πως υπάρχει μια σαφής επισκόπηση του μαθήματος που θα ωφελήσει τα παιδιά με μνημονικές δυσκολίες:

Για παράδειγμα:

Στο τέλος του μαθήματος, μπορείτε να τσεκάρετε αν το παιδί έχει εκπληρώσει τους στόχους αλλά και να καταγράψετε αυτά που έμαθε. Έτσι, το παιδί θα έχει ένα αρχείο των νέων πληροφοριών. Επίσης, το παιδί θα επωφεληθεί από τη συχνή ανακεφαλαίωση.

3. Οι υπενθυμίσεις σε μορφή λίστας, της οποίας θα τσεκάρετε κάθε ολοκληρωμένη ενέργεια, είναι χρήσιμες για να στηρίξετε ένα παιδί στη διάρκεια της δραστηριότητας.

4. Το παιδί καλείται να εξηγήσει τις πληροφορίες που έχει μάθει σε ένα άλλο παιδί ή σε κάποιον ενήλικα, ώστε να ενισχυθεί η εσωτερίκευση της πληροφορίας με αποτέλεσμα την πιο εύκολη ανάκλησή της στο μέλλον.

Μακροπρόθεσμη Μνήμη

Για ένα παιδί με δυσκολίες στη μακροπρόθεσμη μνήμη του, θα είναι χρήσιμες οι στρατηγικές βοήθειας που αναπτύσσουν το μαθησιακό του στυλ. Ακολουθούν σχετικές ιδέες.

1. Φτιάξετε μόνοι σας ένα απλό, επιγραμματικό, οπτικό αρχείο των πληροφοριών που έχει μάθει: για παράδειγμα, ένα διάγραμμα της ορθογραφίας που γνωρίζει. Το διάγραμμα μπορεί να καταγράφει την ορθογραφία που το παιδί μερικές φορές θυμάται ενώ άλλες φορές ξεχνάει, ώστε να γίνει σαφές πως αυτή θα είναι η περιοχή που το παιδί θα εστιάσει την προσοχή του. Θα λειτουργήσει, επίσης, σαν βάση δεδομένων στην οποία το παιδί μπορεί να βασίζεται.

2. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και άλλες τεχνικές όπως είναι οι χάρτες πληροφοριών, διαγράμματα δηλαδή πληροφοριών με διαβαθμίσεις και διακλαδώσεις ανάμεσα στα τμήματά τους. Αυτή η τεχνική είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη σε εργασίες με θεματικές ενότητες, καθώς επιτρέπει στο παιδί να καταγράψει αυτό που έχει μάθει. Επιπρόσθετα στοιχεία συμπληρώνονται στον χάρτη πληροφοριών καθώς η θεματική δραστηριότητα προχωρά.

Προσοχή! Υπάρχουν, πιθανώς, και άλλοι λόγοι, πέρα των μνημονικών δυσκολιών για τους οποίους τα παιδιά παρουσιάζουν αδυναμία στη διατήρηση των πληροφοριών. Το παιδί μπορεί να αισθάνεται ανησυχία για το τι χρειάζεται να κάνει και για το αν μπορεί να το κάνει σωστά ή να εμποδίζεται από άλλες αιτίες που επηρεάζουν την ικανότητά του να διατηρήσει πληροφορίες (π.χ. διάσπαση προσοχής/ γενικότερες συναισθηματικές δυσκολίες). Όλοι αυτοί οι παράγοντες πρέπει να λαμβάνονται υπ’όψην από το πρόσωπο που το βοηθά στη μελέτη του!

Το άρθρο Απλές τεχνικές βοήθειας στη μελέτη μαθητών με αδύναμη μνήμη εμφανίστηκε πρώτα στο Λόγος & Επικοινωνία.

Οδηγίες για δασκάλους μαθητών με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας

gyuser — Fri, 04 Jun 2021 12:26:47 +0000

Όλοι καταλαβαίνουμε πόσο δύσκολο είναι για έναν δάσκαλο όταν έχει κάποιους μαθητές με έντονη διάσπαση προσοχής πιθανότατα σε συνδυασμό με υπερκινητικότητα…

Δεν υπάρχει μια μορφή συνδρόμου ΔΕΠ-Y, αλλά πολλές και σπάνια εμφανίζεται μόνο του, (π.χ. μαθησιακές δυσκολίες, και συναισθηματικά προβλήματα). Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του ΔΕΠΥ χρειάζεται συστηματική δουλειά και εκπαίδευση.

Αν εφαρμοσθούν σωστά από τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς, οι παρακάτω συμβουλές θα βοηθήσουν τα παιδιά με αυτήν την διαταραχή να εξελίσσονται κατά την διάρκεια του σχολικού έτους σε ικανοποιητικό και ελπιδοφόρο επίπεδο.

Ο εκπαιδευτικός δεν μπορεί να δώσει διάγνωση ΔΕΠ-Υ. Βεβαιωθείτε ότι έχει ελεγχθεί η ακοή και η όραση του παιδιού και ότι δεν υποβόσκουν άλλα ιατρικά προβλήματα.
Συμβουλευτείτε τους ειδικούς με εμπειρία στην ΔΕΠΥ (παιδοψυχίατρο, ειδικό παιδαγωγό, σχολικό ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, παιδίατρο) για να έχετε μια ολοκληρωμένη εικόνα του παιδιού με ΔΕΠ-Υ. Η συνεργασία των γονέων είναι απαραίτητη.
Ο καλύτερος τρόπος για να βοηθήσετε ένα παιδί με ΔΕΠ-Υ είναι να μιλήσετε με το ίδιο το παιδί. Κάντε του ερωτήσεις για το τι νομίζει ότι θα το βοηθούσε να μάθει καλύτερα. Είναι η αποδοτικότερη μέθοδος εκμάθησης.
Δώστε προσοχή στο συναισθηματικό κομμάτι του παιδιού. Τα παιδιά αυτά πρέπει να αντικαταστήσουν με επιτυχία την αποτυχία και τη ματαίωση, με ενθουσιασμό την ανία και το φόβο.
Αν θέλετε να ανακοινώσετε κάτι, καλό είναι να το γράψετε αφού το πείτε και στην συνέχεια να το πείτε πάλι. Το παιδί με ΔΕΠ-Υ είναι περισσότερο οπτικός τύπος και όχι ακουστικός.
Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ έχουν ανάγκη από δομή, οργάνωση, όρια, υπενθυμίσεις, επανάληψη, κατεύθυνση, και κανόνες, έτσι θα καταφέρετε να μειώσετε το άγχος τους γιατί θα ξέρουν τι περιμένετε από αυτά.

Για να περιορίσετε την απόσπαση προσοχής του, διηγηθείτε μεγαλόφωνα ιστορίες ή βάλτε το να διαβάσει εκείνο μεγαλόφωνα.

Να γράφετε και να επαναλαμβάνετε συχνά τις οδηγίες. Απλοποιήστε τις οδηγίες, το ημερήσιο πρόγραμμα, και τις επιλογές. Χρησιμοποιήστε εύκολο λεξιλόγιο χρωματίζοντας το, με αυτό τον τρόπο κρατάτε την προσοχή του.

Ορίστε με σαφήνεια τις προσδοκίες σας. Δημιουργήστε λίστες ή πίνακες που θα χρησιμοποιούν ως σημείο αναφοράς όταν χάνονται κατά την διάρκεια μιας δραστηριότητας τους. Έχει συχνά προβλήματα μνήμης: διδάξτε του πώς να χρησιμοποιεί σχεδιαγράμματα και υπογράμμιση. Τεχνικές σαν και αυτές δεν είναι εύκολες για παιδιά με ΔΕΠ-Υ, αλλά αν τις μάθει μπορεί να συντελέσουν στη δόμηση και στη σχηματοποίηση αυτού που μαθαίνει την στιγμή που το μαθαίνει.

Διδάξτε του μνημονικές τεχνικές, ή χρησιμοποιήστε βοηθητικές κάρτες, μηχανευτείτε συνθηματικές κινήσεις, ομοιοκαταληξίες.

Ένα μεγαλύτερο παιδί για να είναι συγκεντρωμένο στις απαντήσεις που θα ακούσει θα πρέπει να έχει γράψει τις ερωτήσεις του νωρίτερα.
Μια άλλη δυσκολία που αντιμετωπίζει το παιδί με ΔΕΠ-Υ είναι αυτή του γραπτού λόγου. Βοηθείστε το υπαγορεύοντας του ή εξετάστε το προφορικά.
Φέρτε το σε επαφή με έναν συμμαθητή του που θα είναι σε θέση να το βοηθήσει στην μελέτη.
Χειριστείτε το παιδί μέσα στην τάξη με διακριτικότητα για να αποφευχθεί ο στιγματισμός του. Η καλή προετοιμασία για το τι θα διδαχτεί το παιδί κατά την διάρκεια της ημέρας στο σχολείο το βοηθάει να κατανοήσει καλύτερα το υλικό. Επίσης, κρατείστε το σε τάξη τραβώντας του την προσοχή. Να έχετε συχνή βλεμματική επαφή. Το παιδί μπορεί ακόμη και με το βλέμμα να επανέλθει στο μάθημα.
Να έχετε ξεκάθαρο και σαφές πρόγραμμα χρησιμοποιώντας το σαν σημείο αναφοράς. Οι ξαφνικές αλλαγές δυσκολεύουν το παιδί με ΔΕΠ-Υ και το αποπροσανατολίζουν. Γι’ αυτό αν σκοπεύετε να κάνετε αλλαγές ενημερώστε και προετοιμάστε το παιδί.
Προσπαθήστε να το βοηθήσετε ώστε να σχεδιάσει το πρόγραμμα που θα ακολουθήσει μετά το τέλος της ημέρας του στο σχολείο, παίρνοντας έτσι μέτρα ώστε να αποφευχθεί ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του ΔΕΠ-Υ: η αδράνεια.
Θέστε όρια και περιορισμούς με συνέπεια και λογική. Με αυτόν τον τρόπο θα συγκρατήσετε και θα καθησυχάσετε το παιδί, αποφεύγοντας να χάσετε τον έλεγχο της κατάστασης. Χρησιμοποιήστε σαν κίνητρο σύστημα με πόντους στο πλαίσιο της προσπάθειας για την αλλαγή της συμπεριφοράς ή ένα σύστημα επιβράβευσης για παιδιά μικρότερης ηλικίας.
Η εκπαιδευτική αξία των τεστ είναι μικρή γι’ αυτό καταργήστε ή μειώστε τη συχνότητα τους. Εν πάσει περιπτώσει, δείξτε του πώς να γράφει σε ένα τεστ.
Επιτρέψτε του να δραπετεύει από την ρουτίνα του μαθήματος, πάντα μέσα στο πλαίσιο των κανόνων. Με αυτόν τον τρόπο εκπαιδεύεται να κάνει χρήση της αυτοπαρατήρησης και της αυτό-ρύθμισης του: να καταλαβαίνει μόνο του πότε έχει πραγματικά υπερφορτωθεί. Μην είστε κοινότοποι και συμβατικοί κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης. Στο παιδί με ΔΕΠ-Υ αρέσει η διασκέδαση και το παιχνίδι, το βοηθά στην συγκέντρωση του.
Η γυμναστική θα το βοηθήσει να εκτονώσει την υπερβολική ενέργεια και να εστιάσει την προσοχή του. Διεγείρει συγκεκριμένες ορμόνες και νευρο-χημικές ουσίες που δρουν ευεργετικά στον οργανισμό του.
Συχνά δεν έχει ιδέα για την εντύπωση που προκαλεί ή το αντίκτυπο της συμπεριφοράς του. Βοηθήστε το με πληροφοριακό υλικό ή κάντε του ερωτήσεις: π.χ. ξέρεις τι έκανες; ή πώς νομίζεις ότι θα μπορούσες να το πεις διαφορετικά; κτλ.
Προσοχή στην υπερδιέγερση από τα εξωτερικά ερεθίσματα. Για να αποφύγετε μια ξαφνική υπερδιέγερση, προετοιμάστε το παιδί για οποιαδήποτε αλλαγή του προγράμματος του.
Οι εργασίες για το σπίτι να στηρίζονται στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Δεν πρέπει οι εργασίες να είναι περισσότερες από αυτές που μπορεί να αντέξει. Σπάστε τις μεγάλες εργασίες σε μικρότερες για να μην το πνίγουν. Με αυτήν την κατανομή του υλικού, το παιδί θα μπορεί να αποδείξει στον εαυτό του ότι τα καταφέρνει.
Ενθαρρύνετε το παιδί λέγοντας του για την πρόοδο του, καθώς το βοηθάει να παραμένει στο στόχο του και του επιτρέπει να ξέρει τι περιμένουν οι άλλοι από αυτό. Το παιδί με ΔΕΠΥ βιώνει την αποτυχία, και γι’ αυτό χρειάζεται τον έπαινο χωρίς όμως υπερβολή. Αγαπά την ενθάρρυνση: χωρίς αυτή παραιτείται.
Σε περίπτωση που το παιδί δυσκολεύεται στην αναγνώριση κάποιων κοινωνικών κωδικών – γλώσσα του σώματος, τόνος της φωνής, σωστή χρήση του χρόνου κλπ.-, προσπαθήστε να του δώσετε συγκεκριμένες και σαφείς συμβουλές κοινωνικής εκπαίδευσης. Το παιδί με ΔΕΠΥ μπορεί να δίνει την εντύπωση ότι είναι αδιάφορο, ενώ στην πραγματικότητα δεν έχει μάθει να συναναστρέφεται με τους άλλους ανθρώπους.
Ένα καλό κίνητρο για την σχολική εργασία είναι να την εντάξετε σε ομαδικό παιχνίδι. Χωρίστε τις ομάδες σε δυάδες, ή τριάδες, ή και τις ομάδες που δεν λειτουργούν καλά μαζί. Το να αισθάνεται ότι ανήκει σε ένα σύνολο, αυτό αυτόματα είναι ένα κίνητρο για να μην αποσπάται η προσοχή του, και το βοηθά να ενταχθεί κοινωνικά.
Αναθέστε του δραστηριότητες για να το βοηθήσετε να είναι υπεύθυνο.
Συντηρείτε ένα τετράδιο σχολείου-σπιτιού. Βοηθά στην καλή και συστηματική επικοινωνία ανάμεσα στον γονέα – εκπαιδευτικού για την σωστή εξέλιξη του παιδιού. Να έχετε συστηματική επαφή με τους γονείς. Κρατάτε συστηματικά σημειώσεις για την καθημερινή πρόοδο του.
Κάντε συζητήσεις στο τέλος της κάθε ημέρας που θα αποδειχτούν εποικοδομητικές, έτσι θα δημιουργήσετε ένα πλαίσιο για αυτοαναφορά και αυτοπαρακολούθηση.

Πολλά παιδιά με διάγνωση ΔΕΠ-Υ είναι ταλαντούχα και χαρισματικά. Δώστε τους την ευκαιρία να αναδείξουν την δημιουργικότητα και τον αυθορμητισμό τους.

Διασκευή από το βιβλίο Answers to Distraction, Edward M. Hallowell, M.D. και John J. Ratey, M.D., Pantheon.

Το άρθρο Οδηγίες για δασκάλους μαθητών με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας εμφανίστηκε πρώτα στο Λόγος & Επικοινωνία.

Συνεργασία μεταξύ γονέων και εκπαιδευτικών: συνοπτικός οδηγός

gyuser — Fri, 04 Jun 2021 12:24:52 +0000

Ποιές είναι ερωτήσεις που θα μπορούσατε να κάνετε στον δάσκαλο του παιδιού σας; Τι άλλο πρέπει να προσέχετε;

Τόσο η οικογένεια όσο και το σχολείο μοιράζονται τον ίδιο σκοπό: να βοηθήσουν τα παιδιά να μάθουν και να βιώσουν την επιτυχία. Η έρευνα έχει δείξει ότι όταν γονείς και εκπαιδευτικοί συνεργάζονται, όλοι αποκομίζουν οφέλη. Η εδραίωση μιας σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ εκπαιδευτικών και γονέων απαιτεί συνεχή προσπάθεια και από τις δύο πλευρές.

Κάποιες φορές, ως γονείς ίσως χρειάζεται να αντιμετωπίσετε την πιθανή αρνητική στάση σας προς τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς. Για παράδειγμα, εάν υποθέσουμε ότι ως μαθητές είχατε βιώσει δυσκολίες στο σχολείο, τότε πιθανόν χρειάζεται να διαχειριστείτε τα αρνητικά συναισθήματα που προέρχονται από την παιδική σας ηλικία.

Μερικές συμβουλές για την πρώτη σας συνάντησή με τον/την εκπαιδευτικό:

Καλό είναι να έχετε ετοιμάσει μία λίστα με πιθανά ερωτήματα που σας απασχολούν προς τον εκπαιδευτικό. Για παράδειγμα:

Καλό είναι να είστε εξοικειωμένοι με τις ασκήσεις που του αναθέτει ο δάσκαλος να κάνει στο σπίτι και το πώς τα πηγαίνει το παιδί σας σε αυτές. Ετοιμάζει τις εργασίες του; Τις κατανοεί; Του φαίνονται εύκολες ή δύσκολες;
Εάν ο εκπαιδευτικός σας αναφέρει ότι το παιδί σας παρουσιάζει δυσκολίες στη μάθηση, μπορείτε να ζητήσετε τη γνώμη του ώστε να φοιτήσει στο τμήμα ένταξης του σχολείου (εάν υπάρχει στο σχολείο).
Να είστε διαθέσιμοι στη συνεργασία. Γενικά, οι εκπαιδευτικοί συχνά μπορεί να σας πουν κάποια άσχημα νέα π.χ. για τη μαθησιακή επίδοση ή τη συμπεριφορά του παιδιού σας επειδή θέλουν να το βοηθήσουν να βελτιωθεί σε αυτούς τους τομείς. Ωστόσο κάποιες φορές το μήνυμα από τους εκπαιδευτικούς ίσως να μη μεταφέρεται με το σωστό τρόπο, και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι γονείς να γίνονται αμυντικοί ακόμα και να θυμώνουν έντονα. Υποθέστε ότι ο εκπαιδευτικός έχει γνήσιο ενδιαφέρον για το παιδί σας και απαντήστε με ηρεμία. Δώστε του να καταλάβει ότι αυτό που σας ενδιαφέρει είναι να επιτύχει το παιδί σας. Προσφερθείτε να συζητήσετε το πρόβλημα και να συνεργαστείτε για την εξεύρεση πιθανής λύσης. Έχετε κατά νου ότι οι εκπαιδευτικοί είναι πιθανόν να αισθάνονται τόσο άβολα στην ανακοίνωση δυσάρεστων νέων για το παιδί σας όσο και εσείς στο άκουσμά τους.

Το άρθρο Συνεργασία μεταξύ γονέων και εκπαιδευτικών: συνοπτικός οδηγός εμφανίστηκε πρώτα στο Λόγος & Επικοινωνία.

Σχολική ετοιμότητα: τι σημαίνει και τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να βοηθήσουν

gyuser — Fri, 04 Jun 2021 12:23:03 +0000

Ποιά η σημασία της σχολικής ετοιμότητας για την μετάβαση του παιδιού από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό; Πως μπορούν οι γονείς να βοηθήσουν;

Η σχολική ετοιμότητα αναφέρεται στην ικανότητα του παιδιού να εκδηλώνει ένα σύνολο δεξιοτήτων συναισθήματος, συμπεριφοράς και γνωστικών ικανοτήτων που είναι απαραίτητες για να μάθει, να εργαστεί και να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της σχολικής ζωής.

Παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά τη Σχολική ετοιμότητα είναι:

Χαμηλό εισόδημα: Η χαμηλή σχολική ετοιμότητα συνδέεται στενά με τη φτώχεια.
Οικογενειακή αστάθεια: Τα παιδιά από οικογένειες με σταθερή οικογενειακή δομή συνήθως έχουν υψηλότερη σχολική ετοιμότητα συγκριτικά με τις μονογονεϊκές οικογένειες ή από άλλες όπου τα πρόσωπα φροντίδας αλλάζουν συχνά.
Φτωχά περιβαλλοντικά ερεθίσματα: Όταν οι γονείς μιλούν και συζητούν με τα παιδιά τους, τους διαβάζουν και ενισχύουν το αίσθημα του αυτοελέγχου, εκείνα συνήθως είναι πιο έτοιμα για το σχολείο.

Οι παρακάτω συμπεριφορές ή/και χαρακτηριστικά σχετίζονται συχνά με την πρώιμη σχολική επιτυχία.

Το παιδί μπορεί:

να ακολουθεί δομημένες καθημερινές συνήθειες.
να ντύνεται ανεξάρτητα.
να εργάζεται ανεξάρτητα με επίβλεψη ενήλικα.
να ακούει και να δίνει προσοχή σε αυτό που λέει κάποιος.
να τα πηγαίνει καλά και να συνεργάζεται με άλλα παιδιά.
να παίζει με τα άλλα παιδιά.
να ακολουθεί απλούς κανόνες.
να ασχολείται με παζλ, ψαλίδια, χρώματα, ζωγραφική, κλπ.
να γράφει το όνομά του ή να αποκτά δεξιότητες με καθοδήγηση.
να λέει το αλφάβητο (ή να το μαθαίνει γρήγορα με καθοδήγηση).
να αναγνωρίζει τόσο τα σχήματα όσο και τα χρώματα.
να αναγνωρίζει ήχους στις λέξεις και να αναγνωρίζει το ρυθμό.

Τι μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε το παιδί σας ώστε να είναι προετοιμασμένο για το σχολείο:

Αρχικά, έχετε υπόψη σας ότι κάθε παιδί αναπτύσσεται με τους δικούς του ρυθμούς και ιδιαίτερα κατά την προσχολική ηλικία υπάρχει μεγάλη μεταβλητότητα.

Διαβάστε βιβλία στο παιδί σας και μαζί με αυτό.
Περάστε χρόνο με το παιδί σας, συμπεριλαμβανομένου του παιχνιδιού και της αγκαλιάς.
Δημιουργήστε και ενισχύστε μία καθημερινή συνήθεια στο σπίτι που το παιδί χρειάζεται να ακολουθήσει (π.χ. τις ώρες των γευμάτων, μεσημεριανός και βραδινός ύπνος).
Αφιερώστε χρόνο για να μιλάτε με το παιδί σας.
Ενθαρρύνετε το παιδί σας να κάνει ερωτήσεις και απαντήστε σε αυτές.
Εμπλακείτε σε δραστηριότητες ανάγνωσης και μέτρησης στο σπίτι.
Προωθήστε τη γνωστική ανάπτυξη του παιδιού σας εξηγώντας του και ενθαρρύνοντας το να σκέπτεται για τον κόσμο που το περιβάλλει.
Προωθήστε το παιχνίδι που βοηθά την ανάπτυξη των αναγνωστικών δεξιοτήτων, των δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων, της δημιουργικότητας και της φαντασίας.
Εξοικειώστε το παιδί με το αλφάβητο και τους αριθμούς.
Εξασφαλίστε την ευκαιρία ανάπτυξης των κοινωνικών δεξιοτήτων μέσω ομαδικών δραστηριοτήτων παιχνιδιού ή άλλων δραστηριοτήτων προσχολικής ηλικίας.
Ενθαρρύνετε συμπεριφορές που απαιτούν σεβασμό και ευγένεια.
Ενθαρρύνετε τα παιδιά να καλλιεργήσουν την υπευθυνότητα μέσα από απλές δραστηριότητες όπως τοποθέτηση των παιχνιδιών στη θέση τους ή το μάζεμα των ρούχων.

Προαπαιτούμενο της αναγνωστικής δεξιότητας είναι η φωνολογική επίγνωση (σύνδεση λέξεων και ήχων).

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι καλλιέργειας της εν λόγω δεξιότητας όπως:

Μπορείτε να τραγουδάτε μαζί παιδικά τραγούδια και να χτυπάτε παλαμάκια ρυθμικά.
Μπορείτε να παίζετε παιχνίδια με λέξεις στην καθημερινή ζωή, π.χ. ζητήστε του να σας πει αντικείμενα που ξεκινούν με ένα συγκεκριμένο ήχο (στις βόλτες περιπάτου ή με το αυτοκίνητο).

Ενθαρρύνετε την κατανόηση κειμένων:

Αφού διαβάσετε μια ιστορία, ζητήστε του να σας πει τι θυμάται ή τι μαντεύει ότι πρόκειται να συμβεί. Ζητήστε του να εκφράσει τα συναισθήματά του ή τις ιδέες του στο άκουσμα της ιστορίας, ακόμα και αν δεν είναι κατανοητά όσα λέει.

Επιβραβεύστε την προσπάθεια και δείξτε πηγαίο ενθουσιασμό.

Το άρθρο Σχολική ετοιμότητα: τι σημαίνει και τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να βοηθήσουν εμφανίστηκε πρώτα στο Λόγος & Επικοινωνία.

Πώς να βοηθήσετε το παιδί σας στις εργασίες του σχολείου

gyuser — Fri, 04 Jun 2021 12:15:30 +0000

Οι εργασίες του σχολείου είναι η ευκαιρία για το παιδί σας να μάθει από την ανάγνωση και να εξασκήσει τις δεξιότητες που μόλις έχει αποκτήσει. Ακολουθούν μερικές οδηγίες για το πώς να βοηθήσετε το παιδί σας με τις εργασίες του σχολείου.

Δεν χρειάζεται να σας φαίνεται Γολγοθάς το να βοηθάτε το παιδί σας να κάνει τις εργασίες του σχολείου. Η συνταγή για επιτυχία σε αυτό απαιτεί λίγη οργάνωση εκ μέρους σας, υπομονή, ψυχραιμία και κάποια αναλυτική σκέψη:

Η δασκάλα έχει πει στο παιδί τι να κάνει στις εργασίες του.

Οι ευθύνες που έχει το παιδί σας είναι η αφομοίωση των πληροφοριών που μαθαίνει στο σχολείο και οι εργασίες για το σπίτι. Εσείς αποτελείτε το σύστημα υποστήριξης. Κάθε παιδί χρειάζεται διαφορετικού τύπου στήριξη.

Εσείς είστε το πρώτο μοντέλο ή παράδειγμα συμπεριφοράς για το παιδί σας καθώς θέτετε τους κανόνες, τιμωρείτε ή επιβραβεύετε. Το παιδί σας παρατηρεί το πώς αντιδράτε σε διαφορετικές του συμπεριφορές. Είστε σημαντική σαν οδηγός και παρηγορείτε το παιδί όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά. Ήσαστε για αυτό η πρώτη δασκάλα. Συνεπώς, το παιδί σας μπορεί να σας ρωτήσει «Πώς να το κάνω αυτό;» Αν απαντήσετε, μπορεί να αποκριθεί με «Δεν είπε αυτό η δασκάλα».

Πείτε στο παιδί σας, «Δείξε μου τι σας είπε η δασκάλα». Μερικές φορές, αυτό αρκεί για να πάρετε κάποια στοιχεία και να κινητοποιήσει το παιδί σας να ξεκινήσει την εργασία. Αν δε συμβεί αυτό, προτείνετε στο παιδί να συνεχίσει με ένα άλλο κομμάτι των ασκήσεων που έχει για εκείνη τη μέρα. Μπορείτε να γράψετε μια σημείωση δίπλα στο σημείο με το πρόβλημα για να το διαβάσει την επόμενη μέρα η δασκάλα. Γράψτε απλά «Μπορείς να βοηθήσεις το/τη (όνομα παιδιού) να κάνει αυτό εδώ;»

Μαζί με το παιδί σας μπορείτε να βρείτε τον χώρο που θα κάνετε τις εργασίες, τους ήχους ή τη μουσική που θα ακούγεται από πίσω, αλλά και το χρονικό διάστημα που θα χρειαστείτε για τις εργασίες του σχολείου.

Πρέπει να βοηθήσετε το παιδί σας να προετοιμάσει ένα καλό περιβάλλον για να δουλέψει. Κάποια παιδιά προτιμούν ένα ήσυχο δωμάτιο. Κάποια επιμένουν πως μπορούν να δουλέψουν καλύτερα αν υπάρχει μουσική.

Παρατηρήστε το παιδί σας. Υπάρχουν κάποιοι περισπασμοί που κάνουν τη δουλειά να προχωρήσει με πιο αργούς ρυθμούς; Το παιδί σας δίνει μεγαλύτερη προσοχή στη μουσική παρά στις εργασίες του; Κάνει συχνά λάθη από απροσεξία;

Επίσης, βοηθήστε το παιδί σας να αποφασίσει για το ποια ώρα θέλει να κάνει τις ασκήσεις του. Η ώρα αυτή μπορεί να εξαρτηθεί από το δικό σας πρόγραμμα αλλά και το πρόγραμμα των υπόλοιπων μελών της οικογένειας. Μια καλή λύση είναι να κάνει τις ασκήσεις του μετά το σχολείο. Ωστόσο, κάποια παιδιά χρειάζονται μια αλλαγή στο ρυθμό μετά το σχολείο. Αφήστε το παιδί σας να φάει κάτι ή να πάρει χρόνο για λίγη κουβέντα. Τα παιδιά που σηκώνονται αρκετά νωρίς το πρωί, πιθανώς να κάνουν μία επανάληψη πριν πάνε στο σχολείο.

Επιτρέψτε στο παιδί σας να δοκιμάσει διαφορετικά μέρη και ώρες και διαφορετικά είδη ήχου ή μουσικής που θα το βοηθήσουν.

Παρατηρήστε αν ένα μέρος, μια συγκεκριμένη ώρα, ή ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής έχει καλύτερα αποτελέσματα από κάποια άλλα. Χρησιμοποιήστε τον αριθμό των σωστών ασκήσεων μαθηματικών ή ερωτημάτων προς απάντηση μετά από την ανάγνωση κειμένου σαν μέτρο σύγκρισης. Αφήστε το παιδί να πειραματιστεί με διαφορετικά σκηνικά για λίγο καιρό.

Επιβραβεύστε το παιδί σας για τον χρόνο που περνάει κάνοντας τις ασκήσεις του.

Ιδανικά, η ολοκλήρωση των εργασιών είναι από μόνη της μια ανταμοιβή. Πιθανώς, το παιδί να νοιώσει ένα αίσθημα ικανοποίησης για το επίτευγμά του. Η διαδικασία της μάθησης μπορεί να είναι ενδιαφέρουσα και να προσφέρει ανταμοιβές από μόνη της. Όμως, οι ασκήσεις μπορεί να είναι βαρετές και μέρος μιας επαναλαμβανόμενης πρακτικής. Αν το παιδί σας παραπονεθεί πως βαριέται τις ασκήσεις του, θυμίστε του πόση προπόνηση χρειάζεται για να μάθει να ρίχνει και να πιάνει μια μπάλα. Αν το παιδί σας καταλαβαίνει τον τρόπο να κάνει μια δραστηριότητα που η δασκάλα του ζητά να την επαναλάβει, ακούστε αυτό που σας λέει το παιδί και συμφωνήστε πως είναι βαρετό αλλά αρνηθείτε να το στηρίξετε στο να τα παρατήσει πριν ολοκληρώσει την εργασία του.

Η ύπαρξη ενός συστήματος ανταμοιβών βοηθάει όταν οι εργασίες του σχολείου είναι μονότονες. Μερικές φορές, η ανταμοιβή μπορεί να δίνεται όταν το παιδί τελειώσει μια εργασία. Κάποιες φορές θα πρέπει να δίνεται όταν το παιδί συμπληρώσει ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ενασχόλησης με την εργασία αυτή. Ας είναι λίγος ο συνεχόμενος χρόνος που θα αφιερώνει στην αρχή το παιδί για τις ασκήσεις. Τα παιδιά χρειάζονται να έχουν πετύχει κάτι και να πάρουν ανταμοιβή αμέσως για αυτό. Ο συνεχόμενος χρόνος που θα κάθεται για τις εργασίες του θα αυξάνεται σταδιακά. Αφήστε το παιδί σας να συναποφασίσει πόσο θα αυξήσει τον χρόνο που αφιερώνει στις καθημερινές, σχολικές εργασίες.

Εσείς και το παιδί σας μπορείτε να δοκιμάσετε διαφορετικά είδη ανταμοιβών. Συζητήστε για το ποιες λειτουργούν καλυτέρα. Μια ανταμοιβή δουλεύει αν κρατάει απασχολημένο το παιδί σας με τις ασκήσεις. Κάθε φορά που το ανταμείβετε με κάτι, πείτε στο παιδί σας πόσο ευχαριστημένοι είστε με τις προσπάθειές του. Προσπαθήστε να μην χρησιμοποιείτε φαγητό ή παιχνίδια σαν ανταμοιβή. Μπορεί να μην θέλετε να τα δώσετε στην ποσότητα που το παιδί σας αξίζει για το επίτευγμά του. Η αξία τους μπορεί να μειωθεί καθώς το παιδί κερδίζει όλο και περισσότερα.

Αποφύγετε το μάλωμα ή τη διαρκή και ενοχλητική παρότρυνση. Η απώλεια μιας ανταμοιβής αρκεί σαν τιμωρία. Αν το παιδί αγνοεί το ωράριο που έχετε θέσει μαζί για τις ασκήσεις του, δοκιμάστε τρόπους επίλυσης προβλήματος: «Για να δούμε… τη βδομάδα που πέρασε δεν είδες τηλεόραση αφού τελείωσες τις ασκήσεις σου. Πιστεύεις πως βοήθησε; Θέλεις να δοκιμάσουμε κάτι άλλο;»

Δείξτε στο παιδί σας πώς να μαθαίνει.

Αν το παιδί σας έχει προβλήματα με την ομιλία, τον λόγο, ή με τον τρόπο που σκέφτεται, τότε χρειάζεται επιπρόσθετη βοήθεια. Οι παρακάτω προτάσεις θα βελτιώσουν τη συγκέντρωση του παιδιού και τις δεξιότητές του στη μνήμη και στη μάθηση.

Μάθηση με όλες τις αισθήσεις

Όλα τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν κάνουν πράγματα παρά όταν τα παρατηρούν και τα ακούν. Βρείτε το χρόνο για να αγγίζετε, να παρατηρείτε και να σχολιάζετε. Συζητήστε με το παιδί σας για τις δικές σας και δικές του εμπειρίες. Αυτό παρέχει στο παιδί σας λέξεις για να εκφράσει τις εμπειρίες και τα συναισθήματά του.

Προσοχή

Είναι φυσικό τα παιδιά να αναζητούν εμπειρίες που θα τα βοηθήσουν να διευρύνουν τα όρια της κατανόησής τους. Από την άλλη, παρατηρήστε και κρίνετε αν είναι απαραίτητο να σταματήσετε το παιδί σας να χαζεύει και να σπαταλά την ώρα του άσκοπα. Προσπαθήστε να δείτε τι μπορεί να μαθαίνει το παιδί σας και αν είναι δυνατόν, συμμετέχετε και εσείς. Επιβραβεύστε την περιέργεια και τις προσπάθειές του να λύσει τα προβλήματα. Μπορείτε πάντα να ζητήσετε από το παιδί να δοκιμάσει μια αφελέστερη ή πιο καθαρή μέθοδο.

Συχνά, τα παιδιά με προβλήματα στην ομιλία και τον λόγο χρειάζονται βοήθεια να συγκεντρώσουν την προσοχή τους. Βοηθήστε με το να απομακρύνετε τα πράγματα που του περισπούν την προσοχή. Για να μειώσετε τους αντιπερισπασμούς στη διάρκεια ενασχόλησης με τις ασκήσεις, σχεδιάστε προσεκτικά το σκηνικό γύρω του. Για παράδειγμα, σπρώξτε το τραπέζι στη γωνία του δωματίου. Βάλτε ένα ψηλό ράφι στην πλευρά του τραπεζιού που δεν ακουμπάει στον τοίχο και έτσι, δημιουργήστε έναν χώρο μελέτης αποτελούμενο από τρία μέρη.

Εξάσκηση

Μερικά παιδιά χρειάζονται παραπάνω εξάσκηση για να ανακαλέσουν πληροφορίες. Η δασκάλα βοηθάει το παιδί να αποδημήσει το υλικό που πρέπει να μάθει και να δουλέψει κάθε μικρό κομμάτι στο σπίτι.

Η μάθηση καινούριων δεξιοτήτων είναι μια αργή διαδικασία. Η αφήγηση ιστοριών, το μέτρημα και η απομνημόνευση της προπαίδειας, είναι δύσκολες δεξιότητες για το παιδί. Το παιδί σας μπορεί να χρειαστεί πολλή εξάσκηση. Η εξάσκηση μπορεί να είναι μια ευχάριστη διαδικασία αν τη συνδυάσετε με παιχνίδια λέξεων, καρτέλες και τη σημείωση του σκορ.

Ο καλύτερος έλεγχος σε κάθε είδους δραστηριότητα είναι το ενδιαφέρον που δείχνει το παιδί και η επιτυχία στη διαδικασία εκμάθησης. Μην συνεχίσετε με μια στρατηγική που δεν αποδίδει.

Βοηθήστε το παιδί σας να μάθει σε όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Ένα καλοκαίρι χωρίς εξάσκηση των σχολικών δεξιοτήτων έχει σαν αποτέλεσμα την απώλεια μέρους της προόδου για όλα τα παιδιά. Ένα παιδί με προβλήματα στον λόγο και την ομιλία δεν έχει περιθώριο για αυτό. Εκμεταλλευτείτε τα θερινά σχολικά προγράμματα και ζητήστε από τη δασκάλα του παιδιού να σας βοηθήσει στη σχεδίαση θερινών ευχάριστων δραστηριοτήτων που δεν θα θυμίζουν επακριβώς μάθημα αλλά θα εμπεριέχουν και το στοιχείο του παιχνιδιού. Στη διάρκεια του καλοκαιριού, κάντε αυτές τις δραστηριότητες που θα βοηθήσουν το παιδί σας να διατηρήσει τις δεξιότητές του. Θα χρειαστείτε υπομονή, έξυπνη διαχείριση της κατάστασης και αποτελεσματική χρήση ανταμοιβών. Το παιδί σας θα επωφεληθεί σε μεγάλο βαθμό από τις δικές σας προσπάθειες.

Το άρθρο Πώς να βοηθήσετε το παιδί σας στις εργασίες του σχολείου εμφανίστηκε πρώτα στο Λόγος & Επικοινωνία.

Απλές οδηγίες για δασκάλους δημοτικού με μαθητές που αντιμετωπίζουν γλωσσικές δυσκολίες

gyuser — Fri, 04 Jun 2021 09:26:58 +0000

Αλλαγές στον σχεδιασμό μαθημάτων

Σκεφτείτε με βάση βραχυπρόθεσμους (π.χ. του 3μήνου) και μακροπρόθεσμους στόχους (π.χ. τέλος σχολικής χρονιάς) σε σχέση με το συγκεκριμένο παιδί και τον <<κορμό>>, τις βασικές γνώσεις που πρέπει να αποκομίσει από την τάξη του.
Δώστε στις οδηγίες και τις δραστηριότητες πολυαισθητηριακό χαρακτήρα. Χρησιμοποιήστε οπτικά βοηθήματα και την κίνηση για να ενισχύσετε την κατανόηση του παιδιού. Για παράδειγμα, σηματοδοτήστε και με νοήματα τις λέξεις κλειδιά στις οδηγίες των ασκήσεων. (Μπορείτε να πάρετε ιδέες και από αναφορές στο διαδίκτυο σε μεθόδους που χρησιμοποιούν οι ειδικοί όπως η μέθοδος TEACCH.)
Δομήστε το πρόγραμμα σας με βάση την εναλλαγή δύσκολων – εύκολων δραστηριοτήτων μέσα στο μάθημα.

Προσαρμογές στη διδασκαλία

Μην θεωρήσετε δεδομένη την κατανόηση των προφορικών οδηγιών σας. Μιλήστε αργά, καθαρά και με ξεκάθαρα παραδείγματα.
Διδάξτε την έννοια και τη χρήση της λίστας.
Όταν είναι να διδάξετε κάτι καινούργιο, δώστε προφορικά μια πολύ απλή περίληψη του τι πρόκειται να αναλύσετε αμέσως μετά, τονίζοντας και επαναλαμβάνοντας τις κεντρικές έννοιες.
Μάθετε στα παιδιά πως μπορούν να βοηθηθούν στην κατανόηση των δραστηριοτήτων με τη χρήση είτε οπτικών σημείων μέσα στα βιβλία, με έξυπνες λίστες για απομνημόνευση κ.α. Δώστε έμφαση στις μνημονικές τεχνικές.
Απλοποιήστε τις οδηγίες των ασκήσεων π.χ. το παιδί μπορεί να μην καταλαβαίνει το «ενώστε τα σύνολα».
Γενικότερα, μειώστε την ποσότητα και την πολυπλοκότητα αυτών που έχει να μάθει αν είναι δυνατόν χωρίστε κάθε σύνθετη άσκηση σε 2-3 μικρότερες.
Δώστε τους πολλές ευκαιρίες να εξασκήσουν νέο λεξιλόγιο και να τονώσουν την αυτοπεποίθηση τους π.χ. να εξηγήσουν στα άλλα παιδιά κάτι που γνωρίζουν πολύ καλά και μπορούν να πουν εύληπτα.
Συζητήστε με όλη την τάξη γιατί θα ήταν καλό να δείχνουμε κατανόηση στις δυσκολίες των γύρω μας. Μπορούν οι ίδιοι να σκεφτούν πράγματα στα οποία δυσκολεύονται αυτοί ή κάποιος στην οικογένεια τους; Πως θα τους φαινόταν αν τους κορόιδευαν γι’ αυτό; Πως μπορούν να βοηθήσουν όταν βλέπουν κάποιον να δυσκολεύεται να κάνει κάτι, για παράδειγμα να επικοινωνήσει;

Δώστε το παράδειγμα ενός αλλοδαπού που τα ελληνικά του είναι φτωχά και χρειάζεται να επικοινωνήσει.

Να είστε διεξοδικοί στην εξήγηση και εκμάθηση λεξιλογίου που αφορά τα μαθήματα που διδάσκετε κάθε φορά.
Κάντε ομαλά τη μετάβαση από δραστηριότητα σε δραστηριότητα. Κάντε το ξεκάθαρο ότι αλλάζετε δραστηριότητα.
‘’Σαμποτάρετε’’ δημιουργικά τους διαλόγους σας. Επινοήστε ευκαιρίες -αν μπορείτε αστείες – όπου πρέπει να σκεφθεί το παιδί για τη δομή μίας λέξης που τον δυσκολεύει .
Συζητήστε με όλη την τάξη για το πώς μπορούν να ζητήσουν ευγενικά βοήθεια αν δεν καταλαβαίνουν τι τους λέει ο συνομιλητής τους ή αν οι ίδιοι δεν γίνονται κατανοητοί.

Μπορείτε επίσης να τους βάλετε να σκεφτούν ομαδικά τι μπορούν να κάνουν όταν δυσκολεύονται να πουν μια λέξη – πρόταση και ο συνομιλητής τους δεν τους καταλαβαίνει –όπως το να μιλήσουν πιο αργά «συλλαβίζοντας» τις λέξεις.

Εξηγείτε επανειλημμένα έννοιες – δίνετε ορισμό αυτών που είναι μέσα στις προτάσεις σας.
Δώστε στους πιο καλούς και υπομονετικούς μαθητές τον ρόλο του βοηθού δασκάλου σε σχέση με τον μαθητή με γλωσσικές δυσκολίες.

Προσαρμογή στην αξιολόγηση του μαθητή

Μειώστε τις απαιτήσεις σας – ίσως να δίνετε λιγότερη δουλειά στο σπίτι ή και λιγότερες και πιο απλές ερωτήσεις στα τεστ.
Δώστε ξεκάθαρα παραδείγματα του τι ζητάτε, σε πολύ απλή γλώσσα.
Δείξτε υπομονή: λάβετε υπ’ όψιν πως πιθανόν το παιδί με δυσκολίες λόγου να χρειάζεται πιο πολύ χρόνο και κόπο για να επεξεργασθεί το σχετικό γλωσσικό φορτίο. Αν μπορείτε, δώστε του λίγο ατομικό ιδιωτικό χώρο και χρόνο για να απαντήσει συγκεκριμένες ερωτήσεις. Ίσως μπορείτε να το κάνετε την ώρα που τα άλλα παιδιά κάνουν κάτι διαφορετικό.
Ζητήστε από τον μαθητή να δείξει/ταυτίσει πληροφορίες από το να εξηγεί λεκτικά στις απαντήσεις του.
Μην συγκρίνετε συνέχεια το παιδί με το τι πετυχαίνουν τα υπόλοιπα παιδιά στην τάξη αλλά με το που ξεκίνησε και που έχει φθάσει ο ίδιος κάθε φορά.
Βάλτε στο νου σας τι είναι το πιο σημαντικό να μάθει το παιδί στη σχολική βαθμίδα που είναι, μείνετε σε αυτό μαζί του και προσπαθήστε να το αφομοιώσει με τους ρυθμούς του.

Προσαρμογές στο περιβάλλον

Βοηθήστε το να συγκεντρωθεί – ας κάτσει κοντά σας, ή δίπλα σε έναν ήρεμο μαθητή.
Διακοσμήστε την τάξη με εικόνες που επεξηγούν το λεξιλόγιο που χρειάζεται /ή που διαπραγματεύεσθε στα μαθήματα σας τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο.
Βοηθήστε το να οργανώσει τον χρόνο του – χρησιμοποιήστε ένα μεγάλο ρολόι με ένα έντονο οπτικό σημάδι που θα δείχνει το σημείο ολοκλήρωσης της δραστηριότητας όπου θα πρέπει να φθάσουν οι δείκτες του ρολογιού.
Ο λόγος σας να περιέχει τον έπαινο πολύ πιο συχνά από την κριτική. Επαινέστε την πιο μικρή προσπάθεια του, αποφύγετε τον εκνευρισμό, δώστε του χώρο και χρόνο για να μιλήσει και να εκφρασθεί χωρίς να κάνετε την οποιαδήποτε κριτική. Για παράδειγμα, όταν δεν μπορεί να οργανώσει την απάντηση του δώστε του την επιλογή ανάμεσα στη σωστή απάντηση και έναν «διασπαστή».
Όταν βλέπετε ότι αγχώνεται ή απογοητεύεται εκφράστε με κόσμιο τρόπο τα συναισθήματα του: «βλέπω ότι απογοητεύτηκες. Καταλαβαίνω πως περίμενες κάτι καλύτερο. Θα το προσπαθήσουμε ξανά, ίσως την επόμενη φορά.»

Προσαρμογή στα υλικά που χρησιμοποιείτε

Χρησιμοποιήστε εικόνες (π.χ. αφίσες) και σύμβολα για ενίσχυση της κατανόησης.
Βρείτε απλά βιβλία όσο γίνεται διασκεδαστικά/επιτραπέζια/CD ROMS, που θα ταιριάζουν στην ύλη της τάξης σας και θα επιτρέψουν στους γονείς να δώσουν ευκαιρίες για περαιτέρω μαθησιακή εξάσκηση.

Το άρθρο Απλές οδηγίες για δασκάλους δημοτικού με μαθητές που αντιμετωπίζουν γλωσσικές δυσκολίες εμφανίστηκε πρώτα στο Λόγος & Επικοινωνία.