Η Διαταραχή Αισθητηριακής Επεξεργασίας είναι μια νευρολογική πάθηση κατά την οποία τα αισθητηριακά ερεθίσματα που λαμβάνονται από το περιβάλλον δεν τυγχάνουν επαρκούς επεξεργασίας και έτσι, δεν υπάρχει σωστή ανταπόκριση στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος και της καθημερινότητας.

3 Κύριες Κατηγορίες της Διαταραχής

1. Υπερ-αποκριτικότητα
2. Αισθητηριακή Αναζήτηση
3. Υπο-αποκριτικότητα

1. Αισθητηριακή Υπερ-αποκριτικότητα

Τα παιδιά αυτής της κατηγορίας είναι υπερευαίσθητα στα αισθητηριακά ερεθίσματα που έχουν να κάνουν με: την όραση, την ακοή, την γεύση, την όσφρηση και την αίσθηση της κίνησης.

Κάποια από τα σημάδια μπορεί να είναι τα εξής:

• είναι ανήσυχα και επιφυλακτικά σε ένα νέο περιβάλλον
• δεν ανέχονται πολύ δυνατούς θορύβους
• θέλουν να έχουν τον έλεγχο στο παιχνίδι και τις δραστηριότητες
• είναι επιλεκτικά στο φαγητό τους και δεν αντέχουν τις περίεργες υφές
• συχνά μπορεί να αντιδρούν / κλαίνε
• δεν τους αρέσει να φορούν διαφορετικά / πολλά ρούχα
• είναι ευαίσθητα στην κίνηση / αιώρηση
• δυσκολεύονται με το μπάνιο και άλλες διαδικασίες περιποίησης

2. Αισθητηριακή Αναζήτηση

Τα παιδιά αυτής της κατηγορίας είναι υπο-ευαίσθητα στα αισθητηριακά ερεθίσματα και δεν τα λαμβάνουν τόσο έντονα όσο άλλα, με αποτέλεσμα να τα αναζητούν ολοένα και περισσότερο.

Κάποια από τα σημάδια μπορεί να είναι τα εξής:

• αναζητούν πάντα την ευκαιρία να κινηθούν
• νιώθουν την ανάγκη να αγγίζουν τα πάντα
• τους αρέσει να επαναλαμβάνουν ήχους ξανά και ξανά (είτε με τη φωνή τους είτε με άλλα μέσα)
• κινούνται γρήγορα και άγαρμπα, με αποτέλεσμα, ίσως, να βλάπτουν ακούσια τα ίδια ή άλλους
• απολαμβάνουν να παρακολουθούν αντικείμενα που κινούνται

3. Αισθητηριακή Υπο-αποκριτικότητα

Η κατηγορία αυτή μοιάζει με την ‘Αισθητηριακή Αναζήτηση’ παραπάνω, αλλά σε αυτή την περίπτωση τα παιδιά δεν αναζητούν περαιτέρω αισθητηριακά ερεθίσματα.

Τα σημάδια που μπορεί να εμφανίζουν είναι τα εξής:

• κινούνται αργά, σαν να βαριούνται ή να είναι κουρασμένα, παρά το γεγονός ότι ξεκουράζονται όσο χρειάζεται
• δεν παρατηρούν / αγνοούν το φαγητό στο πρόσωπό τους ή τα λερωμένα χέρια
• δεν ζαλίζονται εύκολα, μπορούν και ανέχονται αρκετά γρήγορες κινήσεις, αλλά ΔΕΝ επιδιώκουν συνειδητά την κίνηση όπως στην παραπάνω κατηγορία
• συχνά καμπουριάζουν, δεν κάθονται σωστά
• αργούν να ανταποκριθούν σε ήχους, θεάματα, ή αγγίγματα

Πότε πρέπει να αναζητήσετε βοήθεια

Εάν οι συμπεριφορές και τα παραπάνω σημάδια εμφανίζονται με συνέπεια, σε διαφορετικά περιβάλλοντα και
επηρεάζουν την ικανότητα του παιδιού σας να συμμετέχει πλήρως σε: σχολείο, παιχνίδια και άλλες καθημερινές δραστηριότητες, τότε καλύτερο θα ήταν να απευθυνθείτε σε έναν εργοθεραπευτή για την κατάλληλη αξιολόγηση.

Υπενθύμιση!

Όλοι έχουν αισθητηριακές ιδιορρυθμίες κάποιες φορές. Το παιδί σας ίσως εμφανίσει μερικά από τα σημάδια, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως έχει Διαταραχή Αισθητηριακής Επεξεργασίας.

Δείτε ακόμη…

• Δραστηριότητες για παιδιά με διαταραχές αισθητηριακής ολοκλήρωσης, Λόγος και Επικοινωνία
• Διαταραχές Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης, Λόγος και Επικοινωνία
• Γνώρισε καλύτερα το παιδί με Διαταραχή Αισθητηριακής Επεξεργασίας, Λόγος και Επικοινωνία

Πηγές:

Mr Speechie P

Τα γραφόμενα στην ιστοσελίδα Λόγος & Επικοινωνία προορίζονται για ενημερωτική χρήση και μόνον. Δεν αποτελούν εξατομικευμένες συστάσεις θεραπείας και δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την Επιστημονική συμβουλή ενός ειδικευμένου θεραπευτή για κάποιο περιστατικό. Όποτε πρόκειται για αναδημοσίευση από άλλη πηγή, αυτό δηλώνεται ρητά. Οι συγγραφείς του Λόγος & Επικοινωνία δεν ευθύνονται για οποιοδήποτε αποτέλεσμα που σχετίζεται με οποιονδήποτε τρόπο με κάποια ανάρτηση.

Τι είναι η Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή (ΕΠΔ) στα παιδιά;

Η Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή (ΕΠΔ) είναι ένας τύπος διαταραχής συμπεριφοράς, όπου διαγιγνώσκεται κυρίως στην παιδική ηλικία. Τα παιδιά με ΕΠΔ είναι προκλητικά, μη συνεργάσιμα και εχθρικά προς τους συνομηλίκους, τους γονείς, τους δασκάλους και άλλα πρόσωπα εξουσίας.

Τί προκαλεί την Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή;

Δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια τί ακριβώς προκαλεί την ΕΠΔ. Υπάρχουν όμως 2 βασικές θεωρίες:

1. Αναπτυξιακή Θεωρία
   Αυτή η θεωρία ισχυρίζεται ότι τα προβλήματα ξεκινούν όταν τα παιδιά είναι νήπια.
   Τα παιδιά και οι έφηβοι με ΕΠΔ μπορεί να είχαν πρόβλημα να μάθουν να ανεξαρτητοποιηθούν από έναν γονέα ή άλλο άτομο με το οποίο ήταν συναισθηματικά συνδεδεμένοι. Η συμπεριφορά τους μπορεί να είναι αποτέλεσμα φυσιολογικών αναπτυξιακών ζητημάτων που διαρκούν πέρα από τη νηπιακή ηλικία.
2. Μαθησιακή Θεωρία
   Αυτή η θεωρία προτείνει ότι τα αρνητικά συμπτώματα της ΕΠΔ είναι μαθημένες συμπεριφορές. Αντικατοπτρίζουν τα αποτελέσματα των μεθόδων αρνητικής ανατροφοδότησης που χρησιμοποιούνται από τους γονείς και άλλα πρόσωπα εξουσίας. Αυτό συμβαίνει επειδή οι συγκεκριμένες συμπεριφορές επιτρέπουν στο παιδί να πάρει αυτό που θέλει: την προσοχή και την αντίδραση.

Ποια είναι τα Συμπτώματα της ΕΠΔ σε ένα παιδί;

Τα περισσότερα συμπτώματα που παρατηρούνται σε παιδιά και εφήβους με Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή, συμβαίνουν και σε άλλα παιδιά χωρίς τη διαταραχή. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για παιδιά ηλικίας περίπου 2 ή 3 ετών ή κατά την εφηβεία.

Πολλά παιδιά τείνουν να μην υπακούουν, να διαφωνούν με τους γονείς ή να αψηφούν την εξουσία. Συχνά μπορεί να συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο όταν είναι κουρασμένοι, πεινασμένοι ή αναστατωμένοι.

Αλλά σε παιδιά και εφήβους με ΕΠΔ, αυτά τα συμπτώματα εμφανίζονται πιο συχνά. Επίσης παρεμποδίζουν τη μάθηση και τη προσαρμογή στο σχολείο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, διαταράσσουν και τις σχέσεις του παιδιού με τους υπολοίπους.

Τα συμπτώματα της ΕΠΔ μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Συχνές εκρήξεις θυμού
• Διαμάχες με μεγαλύτερους
• Άρνηση να κάνει αυτό που ζητά ένας ενήλικας
• Πάντα αμφισβητεί τους κανόνες και αρνείται να τους ακολουθήσει
• Κάνει πράγματα για να ενοχλήσει ή να αναστατώσει τους άλλους, συμπεριλαμβανομένων των ενηλίκων
• Κατηγορεί τους άλλους για τις κακές συμπεριφορές ή τα λάθη του ίδιου
• Εκνευρίζεται εύκολα από τους υπολοίπους
• Έχει συχνά μια θυμωμένη στάση
• Μιλάει σκληρά ή αγενώς
• Αναζητά εκδίκηση ή αντίποινα

Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να μοιάζουν με άλλα προβλήματα ψυχικής υγείας. Για να βεβαιωθείτε, επισκεφθείτε το κέντρο μας, ώστε να γίνει αξιολόγηση του παιδιού και να βρεθεί το καταλληλότερο πλάνο για τις ανάγκες του.

Πότε θα πρέπει να αναζητήσω βοήθεια για την αντιμετώπιση της διαταραχής;

Αναζητήστε βοήθεια εάν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας:

• Νιώθει ακραία κατάθλιψη, φόβο, άγχος ή θυμό απέναντι στον εαυτό του ή στους άλλους
• Αισθάνεται εκτός ελέγχου
• Ακούει φωνές που οι άλλοι δεν ακούνε
• Βλέπει πράγματα που οι άλλοι δεν βλέπουν
• Δεν μπορεί να κοιμηθεί ή να φάει για μέρες

Δείτε ακόμη…

• 4 Διαταραχές Συμπεριφοράς στα Παιδιά – Σημάδια και Συμπτώματα 
• Προκλητική Συμπεριφορά Παιδιού
• ΔΕΠΥ – 5 απλές συμβουλές για να βελτιώσετε τη συγκέντρωση του παιδιού σας

Πηγές:

Oppositional Defiant Disorder (ODD) in Children

Oppositional Defiant Disorder

Τα γραφόμενα στην ιστοσελίδα Λόγος & Επικοινωνία προορίζονται για ενημερωτική χρήση και μόνον. Δεν αποτελούν εξατομικευμένες συστάσεις θεραπείας και δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την Επιστημονική συμβουλή ενός ειδικευμένου θεραπευτή για κάποιο περιστατικό. Όποτε πρόκειται για αναδημοσίευση από άλλη πηγή, αυτό δηλώνεται ρητά. Οι συγγραφείς του Λόγος & Επικοινωνία δεν ευθύνονται για οποιοδήποτε αποτέλεσμα που σχετίζεται με οποιονδήποτε τρόπο με κάποια ανάρτηση.

Αδρές και Λεπτές Κινητικές Δεξιότητες: Δυσκολίες που Μπορεί να Συναντήσει Ένα Παιδί

Οι κινητικές δεξιότητες επιτρέπουν τις κινήσεις που χρειάζονται τα παιδιά για καθημερινές εργασίες, από το να τρέφονται μέχρι να μετακινούνται από μέρος σε μέρος.

Συνήθως, τα παιδιά αναπτύσσουν ορισμένες κινητικές δεξιότητες σε συγκεκριμένες ηλικίες, αλλά πολλές φορές μπορεί να υπάρξουν αποκλίσεις. Ένα παιδί με κινητικές αναπηρίες έχει πρόβλημα να κινηθεί με ελεγχόμενο, συντονισμένο και αποτελεσματικό τρόπο.

Εάν το παιδί σας φαίνεται να καθυστερεί να αναπτύξει λεπτές ή αδρές κινητικές δεξιότητες, πιθανότατα θα υποβληθεί σε αξιολόγηση και μπορεί να χρειαστεί εργοθεραπεία.

Τί είναι οι Αδρές Κινητικές Δεξιότητες;

Οι αδρές κινητικές δεξιότητες χρησιμοποιούν τους μεγάλους μύες του σώματος για να επιτρέψουν την ισορροπία, τον συντονισμό, τον χρόνο αντίδρασης και τη σωματική δύναμη, ώστε να μπορούμε να κάνουμε μεγαλύτερες κινήσεις, όπως το περπάτημα και το άλμα.

Κάποιες ιδιότητες απαραίτητες για την ανάπτυξη των αδρών κινητικών δεξιοτήτων είναι οι εξής:

• Μυϊκή δύναμη
• Ισορροπία
• Ιδιοδεκτικότητα (πληροφορίες που λαμβάνει ο εγκέφαλός μας από τους μύες και τις αρθρώσεις μας, για να συνειδητοποιήσουμε τη θέση και την κίνηση του σώματος)
• Αισθητηριακή ρύθμιση άκρων και μυών
• Συντονισμός
• Οπτική αντίληψη
• Αντίληψη του χώρου

Δυσκολίες σε Δεξιότητες Αδρής Κινητικότητας

• Καθυστέρηση σε αναπτυξιακά ορόσημα (π.χ. μπουσούλισμα, βάδισμα, αναπήδηση)
• Κακή στάση σώματος όταν κάθεται
• Κακή ισορροπία
• Αδέξια και άκαμπτη κίνηση
• Συχνά σκοντάφτει
• Αδυνατεί να κάνει ποδήλατο
• Κακή χωρική συνείδηση
• Μειωμένη αντοχή
• Δυσκολία σε ομαδικά αθλήματα ή άλλες σωματικές δραστηριότητες

Εάν πιστεύετε ότι το παιδί σας είναι αδέξιο, ασυντόνιστο ή έχει κάποια από τις σχετικές δυσκολίες αδρής κινητικότητας, επικοινωνήστε μαζί μας για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αξιολόγηση και τη θεραπεία.

Τί είναι οι Λεπτές Κινητικές Δεξιότητες;

Οι λεπτές κινητικές δεξιότητες αναφέρονται στον συντονισμό μεταξύ των μικρών μυών του παιδιού, όπως αυτοί στα χέρια, τους καρπούς και τα δάχτυλά του σε συντονισμό με τα μάτια του. Οι λεπτές κινητικές δεξιότητες συμβάλλουν σε λειτουργίες όπως το γράψιμο, το πιάσιμο μικρών αντικειμένων ή παιχνιδιών, το ντύσιμο.

Αυτές οι δεξιότητες είναι σημαντικές στις περισσότερες σχολικές δραστηριότητες καθώς και στη ζωή γενικότερα. Οι αδυναμίες στις λεπτές κινητικές δεξιότητες μπορούν να επηρεάσουν την ικανότητα του παιδιού να τρώει, να γράφει ευανάγνωστα, να χρησιμοποιεί υπολογιστή, καθώς και να γυρίζει σελίδες σε ένα βιβλίο, να ντύνεται και περιποιείται.

Πως μπορούμε να διακρίνουμε ότι το παιδί έχει δυσκολίες λεπτής κινητικότητας;

Όταν ένα παιδί δεν έχει αναπτύξει επαρκώς την λεπτή του κινητικότητα:

• Αποφεύγει δραστηριότητες που απαιτούν λεπτούς χειρισμούς
• Προτιμά τη σωματική άσκηση
• Ενδιαφέρεται περισσότερο για «παθητικές» δραστηριότητες
• Αδιαφορεί για να πιάσει μολύβι και μαρκαδόρους για να ζωγραφίσει
• Ζητά σε άλλους να ζωγραφίσουν ή να κάνουν κάτι για αυτό
• Αποφεύγει με κάθε τρόπο να χρησιμοποιήσει τα δάχτυλα του
• Απαιτεί από τους γονείς του να το ντύσουν και να το ετοιμάσουν, αντί να προσπαθήσει από μόνο του

Η καθυστέρηση της ομιλίας μπορεί μερικές φορές να αποτελεί ένδειξη καθυστέρησης στην ανάπτυξη της λεπτής κινητικότητας. Για να μιλήσει το παιδί απαιτείται η εξάσκηση των μυών του στόματος και της γλώσσας και για την ανάπτυξη αυτή η λεπτή κινητικότητα είναι απαραίτητη.

Αιτίες καθυστέρησης ανάπτυξης της λεπτής κινητικότητας

Ορισμένα παιδιά δεν αναπτύσσουν την λεπτή κινητικότητα στην προνηπιακή τους ηλικία αλλά αργότερα, χωρίς να δημιουργεί κάποιο πρόβλημα αυτό.

Εάν η καθυστέρηση οφείλεται σε ιατρικό πρόβλημα, τότε μπορεί να σχετίζεται με τους μυς του παιδιού. Μπορεί, επίσης, να σχετίζεται με πρόβλημα συντονισμού, όταν ο εγκέφαλος και τα χέρια δεν μπορούν να συνεργαστούν.

Το να μην μπορεί ένα παιδί να συνδυάσει αυτό που βλέπει με αυτό που κάνει, ονομάζεται δυσπραξία.

Δυσκολίες σε Δεξιότητες Λεπτής Κινητικότητας

• Ρίχνουν συχνά πράγματα
• Έλλειψη συντονισμού δακτύλων
• Αστάθεια σε λεπτούς χειρισμούς
• Δυσκολία στο κράτημα του κουταλιού
• Δυσκολία με το γράψιμο ή τη χρήση ψαλιδιού
• Καθώς το παιδί μεγαλώνει, ακόμη και η αδυναμία να δέσει τα παπούτσια του μπορεί να υποδηλώνει πρόβλημα

Για να προσδιορίσετε εάν το παιδί σας έχει προβλήματα με την ανάπτυξη των λεπτών κινητικών δεξιοτήτων, είναι σημαντικό να ζητήσετε μια αξιολόγηση εάν υποψιάζεστε ότι κάτι δεν πάει καλά.

Εάν το παιδί σας έχει λεπτές κινητικές αδυναμίες που μπορεί να επηρεάσουν την εκπαίδευσή του, εκτός από τον εργοθεραπευτή, συζητήστε τις ανησυχίες σας και με τον δάσκαλο του παιδιού σας.

Έγκαιρη παρέμβαση και Αντιμετώπιση

Οι δυσκολίες στην αδρή και λεπτή κινητικότητα καθώς και στο συντονισμό, μπορούν να εντοπιστούν από την προσχολική ηλικία , προκειμένου να πραγματοποιηθεί έγκαιρη διάγνωση και θεραπευτική παρέμβαση.

 Η έγκαιρη παρέμβαση σε παιδιά που παρουσιάζουν διαταραχές κινητικότητας και συντονισμού, βοηθά στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων τους με την κατάκτηση των βασικών κινητικών προτύπων , τη βελτίωση των κινητικών δεξιοτήτων με αύξηση της δύναμης, της επιδεξιότητας, της σταθερότητας, της ταχύτητας και της ακρίβειας στις αδρές και λεπτές κινήσεις, την αντίληψη του σωματικού σχήματος και τη θέση του στο χώρο, την προαγωγή των αντιληπτικο-κινητικών λειτουργιών όπως ο  συντονισμός ματιού-χεριού και ο προσανατολισμός – αντίληψη του χώρου.

Δείτε ακόμη…

• Απλές δραστηριότητες αδρής κινητικότητας
• Λεπτή κινητικότητα και σωστή χρήση των δακτύλων
• Λεπτή κινητικότητα και αντίθεση του αντίχειρα

Πηγές:

Gross Motor Skills, Gross Motor Skills Development, Kid Sense

Gross Motor Skill Development and Delays in Childhood, Verywell Family

Fine Motor Skills for Toddlers and Preschoolers, Verywell Family

Τα γραφόμενα στην ιστοσελίδα Λόγος & Επικοινωνία προορίζονται για ενημερωτική χρήση και μόνον. Δεν αποτελούν εξατομικευμένες συστάσεις θεραπείας και δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την Επιστημονική συμβουλή ενός ειδικευμένου θεραπευτή για κάποιο περιστατικό. Όποτε πρόκειται για αναδημοσίευση από άλλη πηγή, αυτό δηλώνεται ρητά. Οι συγγραφείς του Λόγος & Επικοινωνία δεν ευθύνονται για οποιοδήποτε αποτέλεσμα που σχετίζεται με οποιονδήποτε τρόπο με κάποια ανάρτηση.

Το σύνδρομο Tourette είναι μια κατάσταση που προκαλεί ένα άτομο να κάνει ακούσιους ήχους και κινήσεις που ονομάζονται τικ. Συνήθως ξεκινά κατά την παιδική ηλικία, αλλά τα τικ και άλλα συμπτώματα συνήθως βελτιώνονται μετά από αρκετά χρόνια και μερικές φορές υποχωρούν εντελώς.

Ένα άτομο με σύνδρομο Tourette μπορεί επίσης να έχει και άλλες συνοδές διαταραχές, όπως: ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (OCD), διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ADHD) ή άλλες μαθησιακές δυσκολίες.

Τα παιδιά με σύνδρομο Tourette μπορεί να διατρέχουν κίνδυνο εκφοβισμού επειδή τα τικ τους μπορεί να τα κάνουν να ξεχωρίζουν και να απομονώνονται από τα υπόλοιπα παιδιά.

Αίτια

Το Tourette’s έχει συνδεθεί με διάφορα μέρη του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένης μιας περιοχής που ονομάζεται βασικά γάγγλια, η οποία βοηθά στον έλεγχο των κινήσεων του σώματος.

Οι διαφορές εκεί μπορεί να επηρεάσουν τα νευρικά κύτταρα και τις χημικές ουσίες που μεταφέρουν μηνύματα μεταξύ τους. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι το πρόβλημα σε αυτό το δίκτυο του εγκεφάλου μπορεί να παίξει ρόλο στο Tourette.

Οι γιατροί δεν γνωρίζουν ακριβώς τι προκαλεί αυτά τα προβλήματα στον εγκέφαλο, αλλά τα γονίδια πιθανότατα παίζουν ρόλο. Τα άτομα που έχουν μέλη της οικογένειας με Tourette’s είναι πιο πιθανό να το αποκτήσουν και οι ίδιοι. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως τα συμπτώματα θα είναι τα ίδια.

Συμπτώματα

Το κύριο σύμπτωμα του συνδρόμου είναι τα τικ. Μερικά είναι τόσο ήπια που δεν γίνονται καν αντιληπτά. Άλλα συμβαίνουν συχνά και είναι προφανή. Το άγχος, ο ενθουσιασμός και η κούραση μπορεί να τα επιδεινώσουν.

Υπάρχουν δύο ειδών τικ, τα σωματικά και τα φωνητικά και συνήθως επικρατεί ένας συνδυασμός αυτών.

Παραδείγματα σωματικών τικ περιλαμβάνουν:

• ανοιγοκλείσιμο ματιών
• γούρλωμα ματιών
• μορφασμοί προσώπου
• απότομο ανασήκωμα ώμου
• απότομο τίναγμα κεφαλιού
• τρίξιμο δοντιών
• συσπάσεις μύτης
• χοροπηδηχτό
• στριφογύρισμα
• ακατάλληλες χειρονομίες

Παραδείγματα φωνητικών τικ περιλαμβάνουν:

• γρύλισμα
• κάθαρση λαιμού
• σφύριγμα
• βήχας χωρίς λόγο
• ήχους με τη γλώσσα
• ήχους ζώων
• τυχαίες λέξεις και φράσεις
• επανάληψη ήχου, λέξης, ή φράσης
• ακατάλληλες εκφράσεις

Οι βρισιές είναι σπάνιες και επηρεάζουν μόνο περίπου το 1 στα 10 άτομα με σύνδρομο Tourette.

Τα τικ δεν είναι συνήθως επιβλαβή για την υγεία ενός ατόμου, αλλά τα σωματικά τικ, όπως το τράνταγμα του κεφαλιού, μπορεί να είναι επώδυνα.

Τα περισσότερα άτομα με σύνδρομο Tourette βιώνουν μια έντονη επιθυμία πριν από ένα τικ, η οποία έχει συγκριθεί με την αίσθηση που νιώθετε πριν χρειαστεί να ξυστείτε ή να φταρνιστείτε.

Μερικοί, όμως, άνθρωποι μπορούν να ελέγξουν τα τικ τους για λίγο σε ορισμένες κοινωνικές καταστάσεις, όπως σε μια τάξη. Απαιτεί συγκέντρωση και είναι αρκετά κουραστικό, αλλά γίνεται πιο εύκολο με την εξάσκηση.

Θεραπεία

Δεν υπάρχει θεραπεία για το σύνδρομο Tourette και τα περισσότερα παιδιά με τικ δεν χρειάζονται θεραπεία για αυτά, αλλά η θεραπευτική αγωγή μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση των συμπτωμάτων.

Η θεραπευτική αγωγή μπορεί να περιλαμβάνει:

• συμπεριφορική θεραπεία
• φάρμακα

Είναι βασικό το παιδί να έχει θετική εικόνα για τον εαυτό του. Η οικογένεια καθώς και το σχολικό περιβάλλον πρέπει να το ενθαρρύνει και να το στηρίζει ψυχολογικά.

Σαφώς, ένας ειδικός σε θέματα συμπεριφοράς, ψυχολόγος μπορεί να βοηθήσει τους γονείς, αλλά και το ίδιο το παιδί να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες και να τις ξεπεράσουν πιο ανώδυνα.

Πηγές:

https://www.nhs.uk/conditions/tourettes-syndrome/

https://tourette.org.au/about-tsaa/what-is-tourette-syndrome/

https://www.webmd.com/brain/tourettes-syndrome

Τα γραφόμενα στην ιστοσελίδα Λόγος & Επικοινωνία προορίζονται για ενημερωτική χρήση και μόνον. Δεν αποτελούν εξατομικευμένες συστάσεις θεραπείας και δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την Επιστημονική συμβουλή ενός ειδικευμένου θεραπευτή για κάποιο περιστατικό. Όποτε πρόκειται για αναδημοσίευση από άλλη πηγή, αυτό δηλώνεται ρητά. Οι συγγραφείς του Λόγος & Επικοινωνία δεν ευθύνονται για οποιοδήποτε αποτέλεσμα που σχετίζεται με οποιονδήποτε τρόπο με κάποια ανάρτηση.

Οι κρανιοπροσωπικές ανωμαλίες είναι παραμορφώσεις που επηρεάζουν το κεφάλι και τα οστά του προσώπου ενός παιδιού. Αυτές οι διαταραχές είναι συνήθως παρούσες κατά τη γέννηση και μπορεί να κυμαίνονται από ήπιες έως σοβαρές.

Κοινές κατηγορίες κρανιοπροσωπικών ανωμαλιών:

• Σχιστία χείλους και υπερώας: Ένας διαχωρισμός που συμβαίνει στο χείλος ή στον ουρανίσκο ή και στα δύο. Το σχιστό χείλος και η υπερώια είναι οι πιο συχνές κρανιοπροσωπικές ανωμαλίες που παρατηρούνται κατά τη γέννηση
  • Σχιστία χείλους (λαγόχειλο): Μια ανωμαλία στην οποία το χείλος δεν σχηματίζεται εντελώς. Ο βαθμός της σχιστίας του χείλους μπορεί να ποικίλλει πολύ, από ήπια (εγκοπή στο χείλος) έως σοβαρή (μεγάλο άνοιγμα από το χείλος προς τα πάνω μέσω της μύτης)
  • Σχιστία υπερώας (λυκόστομα): Συμβαίνει όταν η οροφή του στόματος δεν κλείνει εντελώς, αφήνοντας ένα άνοιγμα που μπορεί να επεκταθεί στη ρινική κοιλότητα. Η σχισμή μπορεί να αφορά και τις δύο πλευρές της υπερώας. Μπορεί να εκτείνεται από το μπροστινό μέρος του στόματος μέχρι το λαιμό. Η σχισμή μπορεί να περιλαμβάνει και το χείλος.

• Κρανιοσυνοστέωση: πρόωρο κλείσιμο των μαλακών σημείων στο κρανίο ενός βρέφους
• Ημιπροσωπική μικροσωμία: μια κατάσταση κατά την οποία οι ιστοί στη μία πλευρά του προσώπου είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένοι
• Αγγειακή δυσπλασία: μια ανώμαλη ανάπτυξη που αποτελείται από αιμοφόρα αγγεία
• Αιμαγγείωμα: ένας καλοήθης όγκος που προκαλεί ένα κόκκινο σημάδι

Τί προκαλεί τις κρανιοπροσωπικές ανωμαλίες;

Δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη αιτία αυτών των τύπων ανωμαλιών. Αντίθετα, πολλοί παράγοντες μπορεί να συμβάλλουν στην ανάπτυξή τους, συμπεριλαμβανομένων των εξής:

• Γονίδια: Το παιδί σας μπορεί να έχει λάβει ένα συγκεκριμένο γονίδιο ή συνδυασμό γονιδίων από τον έναν ή και τους δύο γονείς ή τα γονίδια μπορεί να έχουν τροποποιηθεί κατά τη στιγμή της σύλληψης.
• Περιβαλλοντικό: Επί του παρόντος δεν έχουμε δεδομένα που να δείχνουν άμεση συσχέτιση μεταξύ της έκθεσης σε ορισμένα φάρμακα ή χημικές ουσίες και των κρανιοπροσωπικών ανωμαλιών. Ωστόσο, ο γιατρός σας μπορεί να σας ρωτήσει για τυχόν προγεννητικές εκθέσεις σε αυτές τις ουσίες.
• Ανεπάρκεια φυλλικού οξέος: Μελέτες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες που δεν λαμβάνουν επαρκές φυλλικό οξύ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να αποκτήσουν μωρό με ορισμένες συγγενείς ανωμαλίες, συμπεριλαμβανομένης της σχιστίας των χειλέων ή της υπερώας.
• Κάπνισμα: Οι γυναίκες που καπνίζουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουν περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουν μωρό με σχιστία από τις γυναίκες που δεν καπνίζουν.
• Διαβήτης: Οι γυναίκες με διαβήτη που έχουν διαγνωστεί πριν από την εγκυμοσύνη έχουν αυξημένο κίνδυνο να αποκτήσουν παιδί με σχιστία χείλους με ή χωρίς σχιστία υπερώας, σε σύγκριση με γυναίκες που δεν είχαν διαβήτη.

Διάγνωση

H σχιστία χείλους γίνεται συνήθως αντιληπτή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης με υπερηχογράφημα μεταξύ 18 και 21 εβδομάδων, πιο εύκολα από αυτή της υπερώας.
Εάν μια σχιστία χείλους ή υπερώας δεν εμφανίζεται στο υπερηχογράφημα, συνήθως διαγιγνώσκεται αμέσως μετά τη γέννηση ή κατά τη διάρκεια της φυσικής εξέτασης του νεογνού που γίνεται εντός 72 ωρών από τη γέννηση.

Πηγές:

Cleft lip and cleft palate, Mayo Clinic

Stanford Medicine, Children’s Health

Facts about Cleft Lip and Cleft Palate, CDC

Τα γραφόμενα στην ιστοσελίδα Λόγος & Επικοινωνία προορίζονται για ενημερωτική χρήση και μόνον. Δεν αποτελούν εξατομικευμένες συστάσεις θεραπείας και δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την Επιστημονική συμβουλή ενός ειδικευμένου θεραπευτή για κάποιο περιστατικό. Όποτε πρόκειται για αναδημοσίευση από άλλη πηγή, αυτό δηλώνεται ρητά. Οι συγγραφείς του Λόγος & Επικοινωνία δεν ευθύνονται για οποιοδήποτε αποτέλεσμα που σχετίζεται με οποιονδήποτε τρόπο με κάποια ανάρτηση.

• Προβλήματα ακοής
• Προβλήματα όρασης
• Επιληψία
• Νοητική υστέρηση
• Γαστροϊσοφαγική παλινδρόμηση
• Ορθοπεδικά προβλήματα
• Αισθητικο-αντιληπτικές δυσκολίες
• Διατροφικές δυσκολίες
• Δυσκοιλιότητα
• Συχνές λοιμώξεις του αναπνευστικού
• Προβλήματα λόγου
• Μαθησιακές δυσκολίες

Αντιμετώπιση της εγκεφαλικής παράλυσης

Από πλευράς αντιμετωπίσεως, τα άτομα με εγκεφαλική παράλυση ξεκινούν να έχουν ανάγκες θεραπευτικές ήδη από τη βρεφική ηλικία και την πρώιμη παιδική, καθώς η έρευνα έχει αναδείξει ότι τόσο η πρώιμη παρέμβαση, όσο και η καλή αντιμετώπιση των προβλημάτων εξασφαλίζει αφενός μεν καλύτερη ποιότητα ζωής για τα ίδια τα παιδιά και τις οικογένειές τους, αφετέρου εμποδίζει τη συσσώρευση μυοσκελετικών παραμορφώσεων και σοβαρών προβλημάτων τα οποία απαιτούν παρατεταμένες νοσηλείες, επεμβάσεις κτλ.

Συνολικά, η φροντίδα της εγκεφαλικής παράλυσης είναι απαιτεί πολλούς πόρους από τα συστήματα υγείας και κοινωνικών παροχών, λόγω της χρονιότητας και της σοβαρότητας του προβλήματος.

Οι λειτουργικές θεραπείες είναι εξατομικευμένες και εξαρτώνται από το τι ακριβώς έχει ο κάθε ασθενής, δηλαδή τη βαρύτητα του κινητικού προβλήματος αλλά και τα συνοδά του προβλήματα. Γενικώς, οι απαραίτητες θεραπείες είναι οι εξής:

1. Φυσιοθεραπεία η οποία ξεκινάει τα πρώτα χρόνια της ζωής, δηλαδή μόλις γίνει διάγνωση
2. Εργοθεραπεία η οποία επίσης ξεκινάει νωρίς στη ζωή
3. Λογοθεραπεία έτσι ώστε να προαχθεί η ικανότητα του παιδιού να επικοινωνήσει εξωλεκτικά και λεκτικά
4. Θεραπείες για προβλήματα σίτισης και σιελόρροιας που συμβαίνουν σε πολλούς ασθενείς
5. Συμμετοχή σε προγράμματα φυσικής αγωγής, σπορ, δημιουργικής απασχόλησης έτσι ώστε να προαχθεί η κοινωνικοποίηση των παιδιών

Καλύτερη φροντίδα του παιδιού με εγκεφαλική παράλυση σημαίνει καλύτερη ποιότητα ζωής για τον πάσχοντα και την οικογένειά του, αλλά και ελπίδα για αξιοποίηση των δυνατοτήτων του για αποδοτικότερη ζωή.

Πηγές:

• Εγκεφαλική Παράλυση: ένας οδηγός για τους γονείς, PlusMED
• Τί είναι και πώς αντιμετωπίζεται η εγκεφαλική παράλυση, ΙΑΣΩ

Τα γραφόμενα στην ιστοσελίδα Λόγος & Επικοινωνία προορίζονται για ενημερωτική χρήση και μόνον. Δεν αποτελούν εξατομικευμένες συστάσεις θεραπείας και δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την Επιστημονική συμβουλή ενός ειδικευμένου θεραπευτή για κάποιο περιστατικό. Όποτε πρόκειται για αναδημοσίευση από άλλη πηγή, αυτό δηλώνεται ρητά. Οι συγγραφείς του Λόγος & Επικοινωνία δεν ευθύνονται για οποιοδήποτε αποτέλεσμα που σχετίζεται με οποιονδήποτε τρόπο με κάποια ανάρτηση.

Για να καταπιούμε την τροφή, το νερό, το σάλιο ακολουθούμε μία συγκεκριμένη διαδικασία που χωρίζεται σε τρεις φάσεις: την στοματική, την φαρυγγική και την οισοφαγική. Η άτυπη κατάποση παρουσιάζεται στο στοματικό στάδιο της κατάποσης και αφορά κυρίως την κινητικότητα της γλώσσας.

Φυσιολογικά, για να καταπιούμε το μπροστινό μέρος της γλώσσας υψώνεται και πιέζει τα φατνία (πίσω μέρος των ούλων). Στην συνέχεια, η γλώσσα κάνει μία κυματοειδή κίνηση και σπρώχνει την τροφή προς τον φάρυγγα. Τα χείλη παραμένουν κλειστά χωρίς να συμμετέχουν σε κανένα σημείο της διαδικασίας.

Κατά την άτυπη κατάποση η γλώσσα πιέζει τους άνω ή/και κάτω κεντρικούς και πλάγιους τομείς και κυνόδοντες είτε προβάλλει μεταξύ των οδοντικών τόξων. Συνήθως το κάτω χείλος ή οι γωνίες των χειλιών σφίγγουν κάνοντας υπερπροσπάθεια να βοηθήσουν την γλώσσα ή να αποτρέψουν την διαρροή τροφής έξω από το στόμα. Η άτυπη κατάποση σχετίζεται συνήθως με γενικότερη λανθασμένη τοποθέτηση και προβολή της γλώσσας από τα οδοντικά τόξα.

Ένα παιδί με άτυπη κατάποση συνήθως, πραγματοποιεί εξώθηση της γλώσσας (κίνηση της γλώσσας προς τα εμπρός) κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της σίτισης και της κατάποσης. Ο «παιδικός» τρόπος κατάποσης (άτυπη κατάποση) συνήθως, σταματάει να εμφανίζεται στα 5-6 έτη. Μόνο ένα μικρό ποσοστό παιδιών τη συνεχίζει σε μεγαλύτερες ηλικίες και στην ενήλικη ζωή. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται παρέμβαση για να αντιμετωπιστεί έγκαιρα.

Η συγκεκριμένη τοποθέτηση της γλώσσας είναι πολύ σημαντική, γιατί δεν συμβαίνει μόνο κατά τη διάρκεια της κατάποσης, αλλά και κατά την παραγωγή της ομιλίας, και ακόμα περισσότερο όταν βρίσκεται σε θέση ηρεμίας μέσα στο στόμα.

Η άτυπη κατάποση συνήθως συνοδεύεται από:

• χασμοδοντία (ανοιχτή δήξη)
• υποτονικά χείλη
• λεπτό άνω χείλος
• στεγνά και «σκασμένα» χείλη
• ουλίτιδα
• θέση της γλώσσας στο «έδαφος» του στόματος ή ανάμεσα στα δόντια
• λανθασμένη άρθρωση του ρ και του σ
• δυσάρεστο τρόπο μάσησης και κατάποσης (ανοιχτό στόμα, θόρυβος, εκροή τροφής κλπ)
• στοματική ή μικτή αναπνοή
• πιθανά συμπτώματα συνδρόμου κροταφογναθικής άρθρωσης

Αίτια εμφάνισης της άτυπης κατάποσης

• στοματικές έξεις (ονυχοφαγία, εκτεταμένη χρήση πιπίλας κλπ)
• μακρογλωσσία
• κοντός χαλινός της γλώσσας
• κληρονομική/ γενετική προδιάθεση (δομή στόματος, γνάθου, δοντιών κλπ)
• αισθητηριακές δυσλειτουργίες του στόματος
• αναπνευστικά προβλήματα – στοματική αναπνοή (υπερτροφικές αμυγδαλές, αλλεργίες)
• ελλείψεις δοντιών
• περιορισμένος συντονισμός των κινήσεων της γλώσσας

Διάγνωση

Πηγές:

• Άτυπη Κατάποση, Λεξιμάθεια
• Άτυπη Κατάποση: Χαρακτηριστικά, Αίτια και Αντιμετώπιση, Ευαγγελία Δ. Σούπη

Τα γραφόμενα στην ιστοσελίδα Λόγος & Επικοινωνία προορίζονται για ενημερωτική χρήση και μόνον. Δεν αποτελούν εξατομικευμένες συστάσεις θεραπείας και δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την Επιστημονική συμβουλή ενός ειδικευμένου θεραπευτή για κάποιο περιστατικό. Όποτε πρόκειται για αναδημοσίευση από άλλη πηγή, αυτό δηλώνεται ρητά. Οι συγγραφείς του Λόγος & Επικοινωνία δεν ευθύνονται για οποιοδήποτε αποτέλεσμα που σχετίζεται με οποιονδήποτε τρόπο με κάποια ανάρτηση.